28/1/11

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ- ΑΣΥΛΟ ΠΑΝΤΟΥ


Κατά την ταπεινή μου γνώμη ύπαρξε ένα σχέδιο μέσα από την κυβέρνηση ή και από την ίδια την κυβέρνηση σε συμπαιγνία με την ΝΔ, το ΛΑΟΣ και την ΝΤΟΡΑ, με τους πρόθυμους της Αριστεράς να ακολουθούν, δηλαδή την ΔΗΑΡΙ, με στόχο να ενισχύσουν τα ξενοφοβικά σύνδρομα του λαού και  να βάλουν ζήτημα άσυλου.  Μια επίδειξη δύναμης σε όσους  σηκώνουν τα μάτια και τους κοιτούν δίχως φόβο.  
 Με στόχο ίσως να προκαλέσουν την σύγκρουση τώρα με τους αγωνιζόμενους κόμβους που τα πράγματα δεν είναι τόσο ώριμα πάρα αργότερα που ίσως και ναι.  Για αυτό και σήκωσαν με την βοήθεια των ΜΜΕ το θέμα της Νομικής. 

Μόνο που στο πάρα ένα δεν πήραν το συγκεκριμένο ρίσκο να φτάσουν τα πράγματα στο απροχώρητο, ίσως γιατί τους φοβείσαι η αποφασιστικότητα των αγωνιζόμενων τμημάτων  του Ελληνικού λαού. Από αυτήν την πλευρά ίσως και να αποτελεί μια μικρή νίκη η μη παρέμβαση της αστυνομίας στην Νομική.
Μόνο που το συγκεκριμένο ζήτημα παραμένει ανοικτό και   χρειάζεται μεγάλη σοβαρότητα, αποφασιστικότητα, συντονισμός και όχι αποσπασματικότητα. 

 Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ… ας την οργανώσουμε ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΣ

Ο ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ

δρόμοι του κομμουνισμού…

Αφορμή για το συγκεκριμένο κείμενο στάθηκαν δυο ελάσσονα γεγονότα που όμως θεωρώ πως εκφράζουν πολύπλευρες αναζητήσεις, αντανακλώντας  την σημερινή ιστορική κίνηση των πραγμάτων.

Το πρώτο είναι το κείμενο της Γκεζίνε Λετς, συμπροέδρου του γερμανικού κόμματος «Αριστερά» με τίτλο: «Δρόμοι προς τον κομουνισμό». Άρθρο  που προκάλεσε την μήνη της Γερμανικής Δεξιάς και του Γερμανικού κατεστημένου που λίγο πολύ ζήτησαν την απαγόρευση του κόμματος και την παρακολούθηση του από τις δυνάμεις της κρατικής ασφάλειας. Όπως συμβαίνει λόγου χάρη με το μικρό Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα.

21/1/11

Με εφαλτήριο το ταξικό συμφέρον


Πλούτος στα χέρια ελαχίστων, φτώχια παντού…..

Νομίζω πως αποτελεί κοινή διαπίστωση πως η κοινωνία μας, η χώρα μας, ο κόσμος μας είναι πολύμορφα και πολυδιάστατα ταξικά διαχωρισμένη.  Δηλαδή υπάρχει μια πλειοψηφία ανθρώπων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο παράγουν τον σημερινό πλούτο- πλούτος υλικός και άϋλος αλλά εκ βαθέων κοινωνικός- και υπάρχει  μια μειοψηφία που ελέγχοντας τα μέσα παραγωγής τον καρπώνεται προκλητικά άνισα.

20/1/11

διάλογος ή ισχύ;; Ένα μικρό σχόλιο για τις εξελιξεις στο Δήμο Ιωαννινων σε σχέση με τους συμβασιούχους της ΑΔΕΙ



Με γραμμή Καμίνη- αυτό το νέο υβρίδιο μιας τάχα αριστερότερης κεντροαριστεράς- λύθηκε η κατάληψη του Δημαρχείου Ιωαννίνων.

Η συμφωνία περιλαμβάνει: Πολιτική στήριξη, όχι απολύσεις, αλλά όχι και δουλειά, όχι πληρωμή. Μια καντιανής υφής θεσμολάγνα νομολογία που αφήνει τους εργαζόμενους απλήρωτους και ημιαπολυμενους...αλλά σίγουρα εξαπατημένους από παλαιούς και νέους άρχοντες.

Είναι φανερό πως η πολιτική της δημοτικής αρχής επιβλήθηκε. Γιατί ας μην γελιόμαστε: Το πρωτεύον δεν είναι ο εξαντλητικός διάλογος αλλά ποιος θα είναι ποιο ισχυρός για να επιβάλει το δίκαιο του.

Φαίνεται πως αυτής της ΑΔΕΙ- που δαιμονοποιήθηκαν ως κολλητοί του Γκόντα- έμειναν μόνοι, δεν ένιωσαν την αλληλεγγύη των άλλων εργαζόμενων, ούτε καν του Δήμου.
Και στις μέρες μας όποιος μένει μόνος τον τρώει η μαρμάγκα         

13/1/11

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΗΧΟ (ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΕΔΩ) 

Σε νέα δίωξη εναντίον του Παναγιώτη Βήχου προχώρησε ο Εισαγγελέας Εφετών, με κατηγορίες που συνδέονται με τη σκευωρία που εξυφάνθηκε εναντίον του, μετά την καταγγελία του ιδίου και της Αθηνάς Βήχου για κυκλώματα σωματεμπορίας και καταναγκαστικής πορνείας στο νησί της Σαντορίνης το 1998, και τον μακρόχρονο δικαστικό μαραθώνιο που ακολούθησε. 

ΤΟ ΤΟΙΧΟΣ, ΤΑ ΤΕΡΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ «ΚΑΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ»


 
Παραλογίες και βαρβαρότητες
 
Γιάννης κερνάει,  Γιάννης πίνει, και τα κοροΐδα- για να μην πω οι «κοπρίτες», οι τεμπέληδες και οι αγράμματοι- πληρώνουν και πληρώνουν και θα συνεχίσουν να πληρώνουν, εκτός και αν κάποια στιγμή πιστέψουν πως μπορεί να πάψουν να είναι κοροΐδα που τους δουλεύουν και από πάνω οι αρχικοπρίτες.  Στην παρούσα όμως φάση το μόνο που ελπίζουν είναι πως θα τους μείνουν κάποια ψιλά στο πορτοφόλι τους για να μην πεινάσουν τα παιδιά τους.
 

12/1/11

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΜΙΣΟΣ



Με αφορμή την νέα απόπειρα δολοφονίας μεταναστών στην Ηγουμενίτσα

Το δεύτερο κρούσμα δολοφονικής επίθεσης σε μετανάστες μέσα σε λίγους μήνες στην Ηγουμενίτσα πρέπει να αφυπνίσει άμεσα τους μαζικούς φορείς, την κοινωνία των πολιτών  και τα κοινωνικά κινήματα. Τα γεγονότα αρχίζουν να μην ελέγχονται με το αυγό του φιδιού να σκάει μύτη απειλητικά και στην Ηγουμενίτσα και λίγο το πράγμα να απέχει από το εμφανιστούν φαινόμενα τύπου Αγίου Παντελεήμονα στην Αθήνα.

Στην πραγματικότητα αυτό που οπλίζει το χέρι στους ντόπιους ρατσιστές είναι η ίδια η κυβέρνηση με την ακροδεξιά και ρατσιστική πολιτική που ακολουθεί. Αυτός που όπλισε τα χέρια που πυροβόλησαν τους μετανάστες είναι ο υπουργός καταπίεσης του πολίτη με την πολιτική του να περιφράξει τα σύνορα στον Έβρο και να δημιουργήσει στρατόπεδα συγκέντρωσης, πλωτά και μη, εφαρμόζοντας το πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής και του καρατζαφύρερ.

10/1/11

Ο ΒΑΘΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ.....

Από την εφημερίδα "ΠΡΙΝ"
το αναδημοσιεύουμε απο το σαιτ:http://tsak-giorgis.blogspot.com/2011/01/blog-post_9573.html

Σ. Σακοράφα: Αυτοί και εμείς.

Ενα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της Σοφίας Σακοράφα δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα "Πριν". Οι απόψεις που εκφράζει η ανεξάρτηση βουλευτής μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης και προβληματισμού.

Παραθέτουμε το κείμενο που υπογράφει η Σοφία Σακοράφα, προσθέτοντας στο τέλος και το βίντεο με την ομιλία της κατά την ψήφιση στην βουλή του προϋπολογισμού 2011.
-------------------------

 Η φιλοξενία που μου προσφέρει σήμερα το Πριν είναι κατ' αρχήν σημαντική. Παράλληλα, στο μυαλό μου έχει μία πολυεπίπεδη σημασία. Πυρήνας της σκέψης μου είναι το γεγονός ότι μπορεί να έχουμε μια διαφορετική αντίληψη ή κοσμοθεωρία για το πώς θα ανατραπεί αυτό το σύστημα, αλλά ταυτόχρονα καταλήγουμε σε μια κοινή διαπίστωση, αυτή που έκανε και ο Θ. Αγγελόπουλος, ότι τελικά αυτός ο κόσμος είναι πολύ κακός για να είναι οριστικός. Με την έννοια αυτή το σημερινό βήμα, είναι βήμα μιας κοινής διαπίστωσης, αλλά και η απαρχή μιας ζύμωσης τόσο σε ιδεολογικό, όσο και σε πολιτικό επίπεδο.

5/1/11

Η κομμουνιστικοποίηση ως έξοδος από την κρίση

(Κείμενο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Echanges αριθ. 131, στις 3 Φεβρουαρίου 2010, σαν συνεισφορά σε έναν διάλογο σχετικά με την κρίση και την πιθανή έκβασή της.)
***
Το σημείωμα που ακολουθεί είναι επίτηδες πολύ περιληπτικό. Δεν αναπτύσσει διεξοδικά την κριτική στον προγραμματισμό[1] – η οποία έχει ήδη γίνει σε μεγάλο βαθμό– αλλά αρκείται στην υπενθύμιση των πρόσφατων πτυχών του κοινωνικού κινήματος οι οποίες ενισχύουν την αντίληψη που βάζει στο επίκεντρο την κομμουνιστικοποίηση.

1. Η αμεσότητα του κομμουνισμού
1.1 Ορισμός και προέλευση
Όταν μιλάμε για «αμεσότητα», δεν πρέπει να συγχέουμε το αδιαμεσολάβητο με το ακαριαίο. Ως αμεσότητα του κομμουνισμού αντιλαμβανόμαστε το γεγονός ότι η προλεταριακή επανάσταση δεν έχει πλέον ως στόχο τη δημιουργία μιας μεταβατικής κοινωνίας, αλλά απευθείας τον κομμουνισμό. Κατά συνέπεια: δεν τίθεται πλέον ζήτημα κατάληψης της πολιτικής εξουσίας, ούτε συμμαχίας με άλλα κοινωνικά στρώματα, ούτε μιας εξελικτικής πραγματοποίησης της μετάβασης (μαρασμός του κράτους κλπ).
Η έννοια της αμεσότητας του κομμουνισμού δεν προκύπτει από το πουθενά. Εμφανίστηκε μαζί με την κρίση στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 στη βάση της πολιτικής ανικανότητας της αριστεράς και των αριστεριστών να κατανοήσουν το κίνημα της άρνησης της εργασίας. Σήμερα όλες οι προγραμματικές απόπειρες είναι αξιοθρήνητες. Όσον για το κίνημα άρνησης της εργασίας, αυτό επιστρέφει με ακόμα περισσότερη δύναμη από ό,τι στη δεκαετία του ’70 (Κίνα, Μπαγκλαντές, ακόμα και σε βιομηχανικές χώρες).

4/1/11

Στρατηγική αφωνία της Αριστεράς

Από το "Εκτός Γραμμής", τεύχος 26, Δεκέμβριος 2010 

- Θα μπορούσαμε να διακρίνουμε (πέρα από τον, μάλλον προφανή, κοινό παρονομαστή της αμηχανίας) μια «τυπολογία» των απαντήσεων της ευρωπαϊκής Αριστεράς στην διεθνή κρίση η οποία έχει ξεσπάσει από το 2007;

- Η κατάσταση είναι τόσο σύνθετη προς το παρόν, ώστε μια τυπολογία να είναι ίσως πρόωρη. Θα δώσω ένα απλό παράδειγμα: εάν κατανοήσουμε την Αριστερά με μιαν ευρύτητα στον ορισμό της (όχι με τον αυστηρό ελληνικό ορισμό αλλά συμπεριλαμβάνοντας, κατά τον δυτικοευρωπαϊκό τρόπο, και τη Σοσιαλδημοκρατία, ή τουλάχιστον τις αριστερές τάσεις της), είναι ενδιαφέρον να δούμε ότι τη στιγμή ακριβώς που ένα ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα ασκεί την πολιτική που ξέρουμε, το Εργατικό Κόμμα της Βρετανίας που υπήρξε πρωτοπόρος της σοσιαλ-φιλελεύθερης μετάλλαξης με τον «Τρίτο Δρόμο» του Μπλαιρ κ.ο.κ., μετακινείται προς τα αριστερά, όπως είδαμε με την εκλογή του Εντ Μίλιμπαντ στην ηγεσία και κυρίως με την ήττα του αδελφού του Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, επισήμου διαδόχου της μπλερικής παράδοσης. Ο Εντ Μίλιμπαντ δεν είναι βέβαια Τόνυ Μπεν , δεν είναι η παλιά ριζοσπαστική αριστερή πτέρυγα του Εργατικού Κόμματος, σαφέστατα όμως σηματοδοτεί μια τομή με το λόγο και τη μήτρα της ιδεολογίας του μπλερισμού. Αυτή η προς τα αριστερά μετακίνηση αποτελεί εξάλλου έκφραση μιας αντίστοιχης προς τα αριστερά μετακίνησης της κοινωνίας και αυτό το βλέπουμε τόσο με τις εξελίξεις στο συνδικαλιστικό κίνημα (πρβ. το τελευταίο συνέδριο του TUC ή την άνετη επανεκλογή του Λεν ΜακΚλάσκι στο Unite, το πιο μαζικό συνδικάτο της χώρας με δύο εκατομμύρια μέλη) και βεβαίως με τις κινητοποιήσεις της νεολαίας που πραγματοποιούνται τώρα. Όλα αυτά αποτελούν όψεις του ίδιου φαινομένου. Δεν νομίζω όμως ότι, σε ότι αφορά την εξέλιξη της σοσιαλδημοκρατίας, αυτές οι τάσεις ισχύουν σε άλλες χώρες. Στη Γαλλία για παράδειγμα, ο επικρατέστερος αυτή τη στιγμή υποψήφιος των σοσιαλιστών για τις προεδρικές εκλογές του 2012 είναι ο νυν πρόεδρος του ΔΝΤ Στρος-Καν. 

1/1/11

ΤΟ 2011 κρίσιμο για το μέλλον της γαλακτοβιομηχανίας ΔΩΔΩΝΗΣ.



Αργυρός Δημήτρης, Νάνος Βαγγέλης

Λίγο πριν κλείσει το 2010, η διοίκηση της Αγροτικής Τράπεζας παράλληλα με την μείωση των μισθών για τους υπαλλήλους της , εισηγείται την πώληση όλων των συνεταιριστικών επιχειρήσεων που βρίσκονται υπό τον έλεγχό της. Η κίνηση αυτή αποτελεί το τελευταίο στάδιο απαγκίστρωσης της ΑΤΕ από την παραγωγική διαδικασία, ανοίγοντας διάπλατα το δρόμο για την πώλησή της ή της συμμετοχής της σε διάφορες ανακατατάξεις στο χρηματοπιστωτικό τομέα.
γιατί "Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από υλικά ονείρων…"
γιατί ουτοπία δεν είναι το αδύνατο αλλά η δυνατότητα


"Δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν το φως.
Είμαστε όμως εκείνοι που θα θυμίζουμε πάντα
πως το σκοτάδι δεν είναι μόνο και ανίκητο"

Search YouTube

Loading...
Loading...