30/10/08

ΕΞΩ ΤΑ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Μα τι θα γίνει με τα ΜΑΤ που ρθαν και εγκατάστηθηκαν στα Γιάννενα και στο Ελληνικό ως στρατός κατοχής... Τι φυλάνε στα Γιάννενα και τα βλέπεις κάθε λίγο και λιγάκι δεξιά και αριστερά..τι είναι τα Γιάννενα. Το "ελεύθερο κράτος των Εξαρχείων"???. Για να σοβαρευτούν οι αρχές και ερχεται και η 17Νοέμβρη..ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ Π ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ???...Τι πραγμάτα ειναι αυτά απο το 2005 είχαμε δεν είχαμε τα ΜΑΤ αποκτήσαμε φιλαράκια στις πορείες...
Εκτός και αν περιμένουν η λαική εξεγερση να αρχίσει απο τα Γιάννενα...οποτε και οι διαδηλωτές πρέπει να φερθούν ανάλογα...
Τα πράγματα είναι πολιτικά και έτσι πρεπει να αντιμετωπιστούν...Ειναι στο χέρι των Γιαννιώτων και των δημοκρατικών φορέων τους να επιβαλουν τα ΜΑΤ να αποχωρήσουν απο τα Γιάννενα ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΓΛΗΓΟΡΑ.. !!!!


αντιγραφη απο το "Η.Α":

Τελικά, το είδαν και αυτό οι Γιαννιώτες: Την οδό Αβέρωφ κλειστή Σάββατο απόγευμα από κλούβα των ΜΑΤ τοποθετημένη κάθετα, στο ύψος της Alpha Bank και τέσσερις διμοιρίες παραταγμένες σα να περίμεναν τον… 3ο αντιεξουσιαστικό πόλεμο. Όλα όμως έγιναν για χάρη του βουλευτή του ΛΑΟΣ Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος μιλούσε σε κομματική εκδήλωση στην αίθουσα της ΕΗΜ. Αντίστοιχα, στη νομαρχία συγκεντρώθηκαν περί τους 100 διαδηλωτές, οι οποίοι θα πραγματοποιούσαν πορεία διαμαρτυρίας κατά του βουλευτή και της πολιτικής του κόμματός του. Υπολόγιζαν όμως χωρίς τα… ΜΑΤ, τα οποία, μόλις έφτασε η πορεία στο ρολόι, επιτέθηκαν στους λίγους διαδηλωτές και χώρισαν την πορεία στη μέση, χωρίς μάλιστα να προκληθούν. Ακολούθησε μικρή συμπλοκή και «ψεκασμός» με δακρυγόνα, μπροστά στους έκπληκτους περαστικούς. Στη συνέχεια, τα ΜΑΤ άνοιξαν την Αβέρωφ, αλλά… έκλεισαν την Παρασκευοπούλου. Συνεχίζοντας τη «στρατηγική Εξαρχείων», τοποθέτησαν την κλούβα μπροστά σχεδόν στην πόρτα της ΕΗΜ και περιπολούσαν τα πεζοδρόμια της Αβέρωφ. Το… αντικείμενο της μαζικής φύλαξης, γύρω στις 7.30 ήταν περί τους 15 ανθρώπους στην αίθουσα της ΕΗΜ. Η μικρή μαζικότητα (αργότερα έφτασε πάντως και τους 40- 50 ο αριθμός των ακροατών του κ. Γεωργιάδη) ανάγκασε τους διοργανωτές να μην επιτρέψουν την είσοδο των τηλεοπτικών ΜΜΕ στην αίθουσα.
Αρθρογράφοι : ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΝΤΙΚΟΣ (gtsantikos@agon.gr)

και απο το ιντυ:

μόλις τώρα

Τις τελευταίες 2 εβδομάδες στην πόλη των Ιωαννίνων και με αφορμή τη κατασκευή του ΧΥΤΑ στο χωριό Ελληνικό υπάρχουν μόνιμα εγκατεστημένα ΜΑΤ (χακί από Αθήνα). Μετα τα "επεισόδια" στα ΧΥΤΑ και την αντιφασιστική κινητοποίηση το Σάββατο 25.10 όπου πάλι τα ΜΑΤ προκάλεσαν (υπάρχουν σχετικά posts), πριν από λίγα λεπτά 10 μπάτσοι περικύκλωσαν 2 φοιτητές και αφού τους τραμπούκισαν και τους απείλησαν για περεταίρω ξυλοδαρμό , δεν τους άφησαν να φύγουν παρά μόνο αφού τους πήραν τα στοιχεία και τους φωτογράφισαν.


το περιστατικό συνέβη έξω από το δικαστικό μέγαρο όπου βρίσκεται παρκαρισμένη μια διμοιρία με μπέικον, οι χακί έχουν έρθει με τον αέρα των πρωτευουσιάνων παλαίμαχων αναρχοφάγων αλλά στο ελληνικό ακόμα βρέχει λιθάρια...

Η συγκεκριμένη διμοιρία, χωρίς να αποκλείεται η πιθανότητα στο μέλλον να αποκτήσουμε και σημείο μόνιμης κατασκήνωσης ΜΑΤάδων, ήταν εκτάκτως στο πόδι λόγω της κινητοποίησης των ταξιτζήδων, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πόλης διαμαρτυρόμενοι για νέα σύλληψη συναδέλφου τους κατηγορούμενου για μεταφορά "λαθρομεταναστών".

Η καταδίκη για αυτή την κατηγορία επισύρει σημαντικές ποινές (ακόμα και κατάσχεση του οχήματος) την στιγμή που (ευτυχώς) δεν υπάρχει κανένας εφικτός τρόπος οι ταξιτζήδες να ελέγχουν την νομιμότητα ή την εγκυρότητα των εγγράφων των μεταναστών, άλλωστε είναι απλά ταξιτζήδες, ούτε τελωνειακοί ούτε αποσπάσματα χωροφυλάκων.

Τέλοσπάντων, οι ταξιτζήδες ήταν μάλλον η πρώτη κοινωνική/επαγγελματική ομάδα της πόλης η οποία ήρθε αντιμέτωπη με ματ σε μια απλή κινητοποίησή τους, από την εποχή των συγκρούσεων (1998) των εκπαιδευτικών με αφορμή την κατάργηση της επετηρίδας διορισμού και την εγκαθίδρυση του ΑΣΕΠ.

Πρωτόγνωρο μεν για επαγγελματικό κλάδο της πόλης αλλά όχι και για όσους έχουν ξαναβρεθεί αγωνιζόμενοι στους δρόμους της πόλης, τα τελευταία 3 χρόνια...

Να σημειώσουμε, και όποιος/α μπορεί ας με συμπληρώσει ή διορθώσει, ότι η παρουσία των ΜΑΤ σε πορείες και συγκεντρώσεις στην πόλη μας, είτε ακολουθώντας την ουρά της πορείας είτε σε σχηματισμούς "Π", είναι μια σχετικά πρόσφατη εξέλιξη, όπως πρόσφατη είναι και η ιστορία των συγκρούσεων και των επεισοδίων τα οποία προκλήθηκαν από την παρουσία και την δράση των ΜΑΤ.

Η πρώτη επέμβαση ΜΑΤ, από την εποχή του ΑΣΕΠ (1998), έγινε τον ιούνιο(?) του 2005, με αφορμή συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το ξεπούλημα του Ξενία, η απρόκλητη επίθεση των ματ συνοδεύτηκε από αρκετό ξύλο και 10 συλλήψεις.

Η πρώτη όμως παρουσία των ΜΑΤ σε πορεία στην πόλη μας έγινε στην πορεία του Πολυτεχνείου το 2005, χωρίς ουδέποτε να έχουν προηγηθεί επεισόδια που να "δικαιολογούν" τέτοιου είδους μέτρα. Στην πορεία αυτή, 1 διμοιρία ΜΑΤ και 1 ΟΠΚΕ, προσπάθησαν να "συνοδεύσουν" από το πεζοδρόμιο την ουρά της πορείας, προσπάθεια που αποτράπηκε από τους συντρόφους καταλαμβάνοντας και το πεζοδρόμιο και εμποδίζοντας τους. Στην ένταση που δημιουργήθηκε, αρκετά μπλόκ σταμάτησαν έτσι ώστε να μην αποκοπεί η ουρά της πορείας.

Παρόλαυτά η παρουσία των ΜΑΤ στις πορείες και συγκεντρώσεις στην πόλη μας έχει σχεδόν παγιωθεί από πλευράς αστυνομικού σχεδιασμού, ελπίζω όμως ότι δεν έχει ακόμα παγιωθεί στην συνείδηση της τοπικής κοινωνίας.

Ενδεικτικά αναφέρω για να θυμηθούμε, τις πανεκπαιδευτικές πορείες, τις πορείες αλληλεγγύης στον Καλαϊτζίδη, στους κρατούμενους των φυλακών Σταυρακίου και τους 3 απεργούς πείνας (από την πορεία του Φόρουμ στην Αθήνα), τις 2 αντιφασιστικές αλλά και στις πορείες της επετείου του Πολυτεχνείου.

Πρόσφατα κατορθώματα των Μονάδων Αποκατάστασης της Τάξης :

1. η απόβαση 19 διμοιριών στο ελληνικό, την στιγμή που όλοι γνώριζαν ότι απέναντί τους δεν θα βρούν παραπάνω από 150 ανθρώπους, οι μισοί από τους οποίους ήταν ηλικιωμένοι κάτοικοι...

2. η απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ στην αντιφασιστική συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την εκδήλωση του ΛΑΟΣ, το κλείσιμο ενός από τους πιο κεντρικούς δρόμους της πόλης (Αβέρωφ) με κλούβα των ΜΑΤ, και ο ξυλοδαρμός διαδηλωτών (ο οποίος δεν έμεινε αναπάντητος) μέρα μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, συνοδεία χημικών...Η επέμβαση αυτή χαρακτηρίστηκε ακόμα και από μετριοπαθή τοπική εφημερίδα (η μόνη όμως αν δεν κάνω λάθος η οποία ασχολήθηκε...) σαν απόπειρα εφαρμογής μεθόδων (καταστολής) τύπου "εξαρχείων".

3. το χθεσινό περιστατικό τραμπουκισμού

Ελπίζω το περιστατικό αυτό να γίνει η αφορμή που θα κινητοποιήσει κάθε συνειδητοποιημένο πολίτη αυτής της πόλης, απαιτώντας την άμεση απόσυρση των ΜΑΤ από την περιοχή μας.

28/10/08

Garbage


Η αρχαιολογική λέιζερ-αξίνα έφερε χθες στο φως μερικά αντιπροσωπευτικά ευρήματα από την εποχή του neohellenicus skoupidomazus, του είδους που εκτιμάται ότι έζησε στην υπερπεριφέρεια της σημερινής ανατολικής Ισπανοϊταλίας στις αρχές του 21ου αιώνα. Στην περιοχή Lozechi, ανακαλύφθηκαν μια στέκα μπιλιάρδου, μια μαύρη γραβάτα, τρεις ερπύστριες μεγάλων διαστάσεων, κάμποσες κονσέρβες με χημικά υπολείμματα και πλήθος άλλων αντικειμένων που οι υπάλληλοι της 3789ης εφορείας αρχαιοτήτων της Ε.Ε. προσπαθούν να ταιριάξουν.

Η πιο πιθανή ερμηνεία, είναι η εξής: Κάπου στα 2000κάτι, και ενώ όλος ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος ανακύκλωνε, στη χώρα φερόμενη ως “Ελλάδα” οι μοναδικοί που κύκλωναν κάτι, ήταν οι δυνάμεις καταστολής. Αφού όλοι οι δήμαρχοι και κοινοτάρχες κατάφεραν να διώξουν τον ΧΥΤΑ απο την πόρτα τους και να μπορέσουν να ανασάνουν με άνεση τα 2λιτρα και 3λιτρα τζιπ των επισκεπτών (εκείνη την εποχή ο τουρισμός, τα γκάλοπ και η τηλεθέαση ήταν βασικα συστατικά της κοινωνίας), τελικά ο ΧΥΤΑ κατέληξε στην περιοχή Lozechi. Εκεί, πολύ λογικά οι κάτοικοι σκέφτηκαν ότι, αφού τη γλυτώνουν όλοι, γιατί να μην τη γλυτώσουμε και εμείς, χωρίς να ξέρουν αν πρέπει όντως να γλυτώσουν από κάτι. Πρότειναν και εναλλακτικές θέσεις, αλλά τότε ισχυρές μεταφυσικές δυνάμεις που μόλις ξεπερνούσαν το 1,60 κατάφεραν μέσα σε ένα μήνα να αποτρέψουν τη μετακίνηση του ΧΥΤΑ κοντύτερα στο δικό τους χωριουδάκι.

Στο μεταξύ όμως, οι ιδιώτες που ήθελαν να πάρουν τη διαχείριση των σκουπιδιών πίεζαν, Να γίνει ο ΧΥΤΑ οπωσδήποτε, όπου να’ ναι, αλλά να γίνει. Τότε ο περιφερειάρχης ο 4ος, ο άνθρωπος που μιλούσε για τον εαυτό του μόνο στο 3ο ενικό ή το 1ο πληθυντικό, μπερδεύοντας τους ακροατές του οι οποίοι νόμιζαν ότι ο περιφερειάρχης ήταν κάποιος άλλος και αυτός ήταν ο βιογράφος του, παρήγγειλε στην κεντρική εξουσία, την οποία διοικούσαν μοναχοί από ένα άλλο, ανεξάρτητο κρατίδιο εκείνη την εποχή, γύρω στους 400 κρανοφόρους.

Αυτοί, για τους οποίους οι αρχαιολόγοι έχουν και τα περισσότερα στοιχεία (σημειώσεις με πρόχειρους υπολογισμούς δόσεων για αυτοκίνητα, συγκρίσεις τηλεφωνικών πακέτων, χαρτιά από σάντουιτς, καλαμάκια καφέδων), επιτέθηκαν και κατέλαβαν την περιοχή. Οι ιστορικοί αναζητούν περισσότερα δεδομένα, καθώς φαίνεται ότι η κατοχή δεν αντιστοιχεί σε ανάλογες περιπτώσεις όπως το Ανατολικό Τιμόρ, το Θιβέτ κ.α. Τα ευρήματα δεν είναι αρκετά για περισσότερα συμπεράσματα, η μαύρη γραβάτα όμως εικάζεται ότι ανήκει σε πρόσωπο που σε ηχογραφήσεις της εποχής φαίνεται ότι κατέχει σημαντική θέση στις δυνάμεις κατοχής και έχει σημαντικό πρόβλημα με τους Ιταλούς, ενώ η στέκα μπιλιάρδου φέρει υλικό από DNA μουστακιού μήκους περί τα 14 εκατοστά.

Για μια ανυπότακτη – μαχόμενη πόλη


Αντίσταση η επιλογή μας

Αλληλεγγύη το όπλο μας.


Το όραμα και ο λόγος περνάνε μέσα από την καθημερινότητα μας που ανάγεται σε λόγο και πράξη κριτικής και κοινωνικής αλλαγής.

Είμαστε αυτό που επιλέγουμε να είμαστε και όχι αυτό που η εξουσία επιλέγει να είμαστε. Μέσα στους δικούς μας χώρους , στέκια γειτονίες πανεπιστήμιο, σχολείο, χώρους δουλειάς … κτλ, με τους δικούς μας όρους.

Ας επιδιώξουμε -αυτό που φαίνεται- αδιανόητο για να μην βρεθούμε μπροστά σε αυτό- που δεν φαίνεται – αδιανόητο.

Δικτυώνοντας πρωτοβουλίες – μορφές αλληλεγγύης ενάντια στην εξουσία και το κεφάλαιο για ένα κόσμο που ο καθένας θα έχει κάτι να πει

Πόλη – Μητρόπολη : Η Πόλη μας ένα σύγχρονο τέρας όπως συνηθίστηκε να λέμε στις καθημερινές συναναστροφές μας.

Η διασκέδαση σου , οι μετακινήσεις σου , η ξεκούραση σου, ο χώρος σου , η διασκέδαση σου. Στην πόλη πολλές φορές νιώθεις πως έχεις πάθει μετάλλαξη. Είναι να αναρωτιέσαι πως μπορεί ο άνθρωπος να ζει μέσα σε τόση απουσία χρώματος και την τόση παρουσία τσιμέντου.

Η ανάπτυξη, το κέρδος σκοτώνουν τον άνθρωπο

Η επιλογή των περιοχών που θα ενταχθούν στο σχέδιο οικιστικής χρήσης ανήκει στο κύκλωμα καταπατητών της δημόσιας γης.

Ο θάνατος πλανιέται πάνω στην πόλη και μια νέα κατοχή έχει επιβληθεί σε αυτόν τον τόπο. Ζούμε μια νέα φρίκη…

Οργή ενάντια σε αυτό που μας σκοτώνει!!!!

Το Όνειρο για μια νέα ζωή

Η Άμεση Δημοκρατία – η κοινοκτημοσύνη- η συντροφικότητα – η αλληλεγγύη- η αυτοοργάνωση των πολιτών – είναι ίσως τα ζητούμενα σε μια εποχή που η βαρβαρότητα , ο καθημερινός πόλεμος και μη, η κυριαρχία ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο έχει κατατροπώσει όλες τις ευαισθησίες περί διαμεσολαβητών, «σωτήρων» , κτλ, αλλά και κάθε ψευδαίσθηση για την ίδια την σημερινή θεσμική μεσολάβηση.

Εκεί που τελειώνουν οι βιτρίνες αρχίζουν οι άνθρωποι!!!!

Υπάρχουν κάποιες στιγμές – οι πιο σημαντικές- που το ανθρώπινο ξεχειλίζει σαν πραγματικό φως και χρώμα στην αληθινή γιορτή της πόλης της αντίστασης , της εξέγερσης, του οράματος που βιώνεται!!!!

Πρέπει να δημιουργήσουμε την γέννηση του καινούργιου.

Για αυτό η πόλη μας αρέσει, όχι για αυτό που είναι αλλά για αυτό που μπορεί να γίνει!!!! Μια πόλη της εξέγερσης , της ελπίδας , για μια απελευθερωμένη κοινωνία που θα σφύζει από ζωή. Ένα πολιτισμό και μια νέα συνείδηση και όχι μόνο ένα κίνημα και πρόγραμμα. Να αφυπνίσουμε το ασυνείδητο των ατόμων και να απελευθερώσουμε το πνεύμα της ζωής που βρίσκεται φυλακισμένο μέσα του.

Ο σύγχρονος άνθρωπος κινείται εγκλωβισμένος στον παραγωγισμό. Ο σύγχρονος καπιταλισμός διέδωσε την ιδιοκτησία, το έχειν του συνεχούς πόθου για ολοένα περισσότερα αντικείμενα και εμπορεύματα, της ταχύτητας της εργασίας και του χρόνου ως χρήματος.

Χρειαζόμαστε μικρότερες πόλεις όχι μόνο για να πραγματοποιήσουμε τις προσφιλείς μας ιδέες περί δημοκρατίας αλλά και για να ανταποκριθούμε στις πιο στοιχειώδεις ανάγκες που έχουμε˙ να ζούμε με κάποιο είδος ισορροπίας με την φύση .Η πόλη είναι τώρα το μέρος που κρύβεται κανείς και όχι εκεί που αναζητά την ανθρώπινη προσέγγιση. Οι γειτονιές είναι ο πλούτος της κοινωνίας- της πόλης και η υπεράσπιση τους είναι υπόθεση της κοινωνίας και όχι των κάθε λογής ειδικών. Εξω οι εργολάβοι της ζωής μας που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το κέρδος , και ας καταστρέφουν τα πάντα ακόμη και την ίδια την ζωή μας.

Η πόλη και ο χώρος γίνονται αντικείμενο καπιταλιστικής εκμετάλλευσης Η αναπαραγωγή γίνεται τμήμα της καπιταλιστικής παραγωγής και ενοποιείται με αυτή.

Η πόλη είναι ο χώρος , οι φυσικοί πόροι και ο αέρας. Όμως μετατρέπονται σε εμπόρευμα και ανταλλακτική αξία που κυριαρχεί πάνω στην αξία χρήσης τους. Σήμερα η πόλη εμπορευματοποιείται και το κοινωνικό κράτος καταλύεται από την αγορά.

Η πόλη χάνεται από τα χέρια των πολιτών της μέσα από την ιδιωτικοποίηση του δημοσίου χώρου και των κοινωνικών υποδομών, μέσα από τα σχέδια ανάπτυξης , την κερδοσκοπία στην αγορά κατοικίας , την κυριαρχία του ατομικού απέναντι στο συλλογικό και της ιδιωτικοποίησης των δημοσίων – δημοτικών υπηρεσιών.

ΝΑ επανοικειοποιήσουμε τους δημόσιους χώρους της πόλης , τους δρόμους , τους πεζόδρομους , τις πλατείες , τους ελεύθερους παραλιακούς χώρους της πόλης.

ΝΑ αναδείξουμε την κοινωνική σύγκρουση στο πεδίο της πόλης , την αντίθεση μας στις καπιταλιστικές επιλογές σε αντιπαράθεση με τα μικρά και μεγάλα συμφέροντα.

ΝΑ δημιουργήσουμε μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης με ομάδες του πληθυσμού της πόλης , ανταλλαγή υπηρεσιών χωρίς χρήμα προς αμοιβαίο όφελος χωρίς εκμετάλλευση.

Διεκδικούμε μια διαφορετική οργάνωση της πόλης και της κοινωνίας

Διεκδικούμε να αποφασίζουν οι πολλοί – πρόσωπο με πρόσωπο- και όχι οι λίγοι

ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ!!!!!

Διεκδικούμε το δικαίωμα στην πόλη, το δικαίωμα στην ελπίδα , το όραμα για ένα καλύτερο κόσμο και ένα καλύτερο μέλλον.

Κώστας Μπουγάς-Αγωνιστής της Επιτροπής Αγώνα Πολιτών-Και των τοπικών κινήσεων της ανατρεπτικής Αριστεράς, ΔΡΑΣΥ-ΝΟΡΑΣΥ

25/10/08

Γιατί η κυβέρνηση και οι καπιταλιστές ΜΑΤωσαν το Ελληνικό.












Ύστερα από το Καρβουνάρι και την Λευκίμμη ήρθε η σειρά του Ελληνικού, ενός χωριού στα Γιάννενα για να δεχτεί τις «περιποιήσεις» των ΜΑΤ και της κρατικής- κυβερνητικής απολυταρχίας, με στόχο την εγκατάσταση του εργολάβου που θα κατασκευάσει ΧΥΤΑ.
Σε μια εποχή που ο ΧΥΤΑ αποτελεί τεχνολογικό απολίθωμα διαχείρισης των σκουπιδιών και πιο ολοκληρωμένες μέθοδοι(ΧΥΤΥ) ήδη εφαρμόζονται αλλού, η κυβέρνηση στέλνει τα ΜΑΤ , για να κατασκευάσει ΧΥΤΑ, κάνοντας επίδειξη δύναμης, σε μια περίοδο βαθύτατης και πολύπλευρης κρίσης. Σε μια περιοχή που υπάρχουν σοβαρές επιστημονικές επιφυλάξεις για το εάν και κατά πόσο είναι ο πλέον κατάλληλος τόπος για να γίνει αυτό το έργο.
400 και πάνω ΜΑΤατσίδες κατέστειλαν με βαναυσότητα την αντίσταση 100 περίπου κατοίκων του Ελληνικού- οι περισσότεροι μεγάλοι ηλικίας- και 70 αλληλέγγυων πολιτών , μέλη τοπικών κινήσεων υπεράσπισης των ελεύθερων χώρων, αριστερών , αναρχικών , αντιεξουσιαστικών συσπειρώσεων και συλλογικοτήτων.
Την ίδια στιγμή οι κάτοικοι και ο Δήμος Κατσαναχωρίου- στο οποίο ανήκει το Ελληνικό- έχουν προσφύγει στο ΣτΕ που θα εκδικαζόταν σε δυο μήνες και είχαν προτείνει εναλλακτική λύση για την κατασκευή του ΧΥΤΑ εντός του Δήμου Κατσαναχωρίου.
Με στόχο να δώσουν μια λύση σε ένα πρόβλημα που έπρεπε να είχε λυθεί εδώ και 10 χρόνια. Με μια «επιστημονική» μελέτη που άλλαζε τόπο χωροθέτησης ΧΥΤΑ ανάλογα με την πίεση που δεχόταν από τις τοπικές εξουσίες σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις , τόσο της ΝΔ, όσο και του ΠΑΣΟΚ.
Καταλήγοντας στο Ελληνικό, που ήταν για τους τοπικούς άρχοντες, το κατάλληλο θύμα, για να του φορτώσουν το χώρο της κατασκευής της «επιστημονικής» χωματερής του νόμου Ιωαννίνων. Ενώ ο Δήμος Ιωαννιτών που «παράγει» το 70% των σκουπιδιών του νομού, μέχρι πρόσφατα δεν έπαιρνε θέση και έπαιζε το ρόλο του «Πόντιου Πιλάτου».
Όμως η εποχή που το κεφάλαιο, βουλευτές , νομάρχες και δήμαρχοι κρύβανε το πρόβλημα «κάτω από το χαλί» τελείωσε. Το τοπικό κεφάλαιο αποφάσισε να επενδύσει στην ανακύκλωση και χρειάζεται τόσο τη πρώτη ύλη , όσο και μια χωματερή να πετάει τα υπολείμματα της ανακύκλωσης. Αυτό το ρόλο θα το παίξει ο ΧΥΤΑ στο Ελληνικό. Δεν γνωρίζουμε πόσο τυχαίο είναι το γεγονός πως μια μέρα πριν από το «ντου» των ΜΑΤ, διαφημιζόταν η βιομηχανία ανακύκλωσης μεγαλοβιομήχανου και προέδρου του νομαρχιακού συμβουλίου.
Κατά συνέπεια το ζήτημα της ανακύκλωσης, των ΧΥΤΑ, των ΧΥΤΥ, συνδέεται με την εμπορευματοποίηση των ρύπων και των σκουπιδιών, με την βιομηχανία επεξεργασίας των υπολειμμάτων του καταναλωτικού μας πολιτισμού, με την ιδιωτικοποίηση των δημοτικών τομέων συλλογής σκουπιδιών και καθαριότητας. Όπως και με την αναρχία του καπιταλιστικού συστήματος που αδυνατεί να λύσει τα πλέον βασικά ζητήματα της εποχής μας.
Η χρήση των ΜΑΤ ήταν η αφορμή να «διασπαστεί» η τοπική άρχουσα οικονομική και πολιτική τάξη , όπως αυτή εκφράζεται, από την δίχως έλεος κόντρα - ανάμεσα στο νεοδημοκράτη Δήμαρχο Ιωαννίνων, ο οποίος εναντιώνεται στην χρήση της βίας και των ΜΑΤ στο Ελληνικό -ο άνθρωπος που έστειλε τα ΜΑΤ στο ΞΕΝΙΑ- και στο επίσης νεοδημοκράτη «τραμπούκικη δαπιτόφατσα» Περιφερειάρχη που εκφράζει και τις κυβερνητικές θέσεις.
Ταυτόχρονα όμως προκάλεσε την άμεση κινητοποίηση των Γιαννιωτών που σε πορεία 1000 και πάνω διαδηλωτών ζήτησαν την απόσυρση των ΜΑΤ, το τέλος της κατοχής του Ελληνικού και την αλλαγή του τόπου χωροθέτησης των ΧΥΤΑ, όπως έχουν προτείνει οι κάτοικοι και ο Δήμος Κατσανωχωρίων.
Ετσι μαχητικά και συγκρουσιακά θα πρέπει να πορευτεί ο λαός του Νομού Ιωαννίνων, ζητώντας μια λύση που θα είναι προς όφελος των λαϊκών – εργατικών και κοινωνικών αναγκών και όχι προς όφελος των ξεδιάντροπων καπιταλίστων , δημαρχαίων και των πολιτικών του κεφαλαίου.


ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΙΣ 5ΜΜ ΣΤΗΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΥΤΑ!!!!!


Ιωάννινα 25/10/08

Δημήτριος Αργυρός

24/10/08

Η ΟΡΓΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ:ΣΗΜΑΝΕ Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ


Η συμμετοχή στην απεργία και ιδιαίτερα στις πορείες της 21 Οκτώβρη ξεπέρασε τις προβλέψεις των αστικοποιημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που έλπιζαν σε μια "ντουφεκία στο αέρα", για να κλείσει έτσι άδοξα η μάχη για τον πλέον αντιλαϊκό προϋπολογισμό της μεταπολίτευσης και να περάσουμε ακόμη πιο άμεσα στην «σωτηρία» μετα εκλογών. Δεκάδες χιλιάδες εργαζομένων ξεπέρασαν τις «τεχνικές» διασπάσεις των συνδικαλιστικών ηγεσιών και ενώθηκαν σε ένα ποτάμι οργής που πλημμύρισε τις μεγάλες πόλεις και ιδιαίτερα την Αθήνα, απαιτώντας τα αυτονόητα και τα λογικά. Να πληρώσουν αυτοί που ευθύνονται για την κρίση, αυτοί που κέρδισαν στις πλάτες των εργαζόμενων τα προηγούμενα χρόνια και όχι πάλι οι εργαζόμενοι και ο λαός.

Δεν είναι δυνατόν οι τράπεζες να κερδοσκοπούν και η κυβέρνηση της ΝΔ να τους χαρίζει 28 δις ευρώ. Λεφτά «δανεικά και αγύριστα» για να τζογάρουν οι τραπεζίτες και τα λαμόγια. Ενώ την ίδια στιγμή το ταμείο φτώχειας- θα πάρει, εάν τα πάρει και αυτά- μόλις 100 εκατομμύρια ευρώ για να θρέψει δυο εκατομμύρια φτωχούς. Δηλαδή αναλογεί στο κάθε φτωχό 50 ευρώ για να ζήσει. Δεν μπορεί να φωνάζει η κυβέρνηση ότι δεν έχει το ΙΚΑ λεφτά για συντάξεις και υγεία και να έχουμε μόνο στα Γιάννενα πάνω από 5 εκατομμύρια εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών τα σαββατοκύριακα. Δεν μπορούν να έχουμε πάνω από 10% επίσημη ανεργία στα Γιάννενα και στα εργοτάξια της Εγνατίας να εργάζονται 12ωρα – 7ήμερα- 30ημερα;

Και αν αυτά προκαλούν θυμηδία σε κάποιους φωστήρες των οικονομικών- που η επιστημονική και πολιτική τους επάρκεια, φτάνει μέχρι να φορολογήσουν αυτούς που την πληρώνουν πάντα( 7,4 δις ευρώ παραπάνω φόροι θα πληρώσουν μισθωτοί, συνταξιούχοι , εργαζόμενοι με «μπλοκάκι»)- για να δούμε πως θα επιβιώσουν οι φτωχοί το χειμώνα ;;

Η κατάσταση είναι σοβαρή και αυτό δημιουργεί τους όρους για να απελευθερωθούνε οι εργαζόμενοι από την κυριαρχία και την ηγεμονία του αστικού μπλοκ εξουσίας, ζητώντας , απαιτώντας απαντήσεις.

Που όμως δεν μπορεί να είναι αυτή της ΓΣΕΕ που υπογράφει συλλογικές συμβάσεις 0,70 ευρώ αύξηση την μέρα. Που αρνείται, ακόμη και σήμερα, να καταγγείλει αυτή την άθλια συλλογική σύμβαση εργασίας που υπόγραψε, εν μέσω κορύφωσης των αγώνων. «Παρακαλώντας» σήμερα για ένα έκτακτο επίδομα στους ανθρώπους που είναι στα πρόθυρα να πεθάνουν στην πείνα.

Δεν αποτελεί λύση το ΠΑΜΕ που φοβάται να αναλάβει τις ευθύνες του και να συγκρουστεί με το σύστημα και τα αφεντικά, με αποτέλεσμα να περιχαρακώνεται, στοχεύοντας στην ενίσχυση του ΚΚΕ. Ψηφίζοντας- στις ομοσπονδίες που ελέγχει - κλαδικές συμβάσεις εργασίας στην λογική και τα όρια των συμβάσεων της ΓΣΕΕ, πολύ μακριά από το 1400 ευρώ βασικό μισθό, που και το ίδιο προπαγανδίζει.

Δεν αποτελεί λύση η εκλογική διέξοδος που θα φέρει την κεντροαριστερά ή το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Πρόκειται εμφανώς για μια πρόταση διαχείρισης σε μια περίοδο βαθύτατης και πολύπλευρης συστημικής κρίσης.

Σε τέτοιες περιόδους βαθύτατων και πολύπλευρων κρίσεων έχουν μέλλον μόνο οι ολοκληρωμένες απαντήσεις , που είτε θα δίνουν απαντήσεις στα άμεσα λαϊκά- εργατικά προβλήματα, είτε θα δίνουν απαντήσεις προς όφελος της κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Αλήθεια είναι ικανή μια φιλολαϊκή διαχείριση του υπάρχοντος συστήματος να μειώσει τις ώρες εργασίας στις 35, 30 ή και 25 ώρες την εβδομάδα, έτσι ώστε να μην υπάρχουν άνεργοι και να είναι το πραγματικό μέτρο του κοινωνικού πλούτου μιας ανθρώπινης κοινωνίας ο ελεύθερος χρόνος;

Θα έχει το «τσαγανό» μια κεντροαριστερή κυβέρνηση να τα βάλει με τις τράπεζες, μειώνοντας τα επιτόκια των δανείων. Προχωρώντας σε μια «σεισάχθεια» στα χρέη των λαϊκών οικογενειών, σβήνοντας τα δάνεια στα λαϊκά και εργατικά νοικοκυριά. Θα έχει τον «τσαμπουκά» να επιβάλει το 1400 ευρώ βασικό μισθό, σύνταξη και ταμείο ανεργίας;; Ετσι ώστε να μειωθεί η ψαλίδα ανάμεσα στους φτωχούς και στους πλούσιους, μια εξέλιξη που θα δομήσει μια πραγματικά ανθρώπινη κοινωνία.

Μακάρι να διαψευστούμε αλλά δεν νομίζουμε. Το ΠΑΣΟΚ και οι οπαδοί της κεντροαριστερής διαχείρισης συνεχίζουν να βάζουν τις ανάγκες της οικονομίας -δηλαδή τις ανάγκες του κεφαλαίου- πάνω από τις δικές μας.

Λύση για τα λαϊκά πρόβλημα δεν μπορούν και δεν πρέπει να δώσουν ούτε οι δυνάμεις της αριστεράς. Δεν μπορούν γιατί μια αριστερά στηρίζεται σε ένα κίνημα μαζών- που με όλα τα μέσα- διεκδικεί στο δρόμο τα δικαιώματα του και αυτό σήμερα δεν υπάρχει ακόμη. Επίσης δεν μπορεί γιατί απουσιάζει ο στρατηγικός λόγος που θα τρομοκρατούσε τους «πάνω» και θα έμπνεε τους «κάτω».

Και δεν πρέπει γιατί η λύση δεν περνάει από τον κυβερνητισμό και την διαχείριση αλλά από την οργάνωση μαχητικών εργατικών και κοινωνικών αγώνων, στην προοπτική της αυτοχειραφέτησης των εργαζόμενων και της εργατικής τάξης. Στην προοπτική μιας δημοκρατίας των «ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών».

Αυτή η υπαρκτή και όχι μια ιδεατή αριστερά που έχουμε στο μυαλό μας, αντί να γίνει τμήμα της κρίσης, έχει τις δυνατότητες και τις δυνάμεις να αποτελέσει λύση προς όφελος των εργαζόμενων και των κοινωνικών αναγκών.

Ενισχύοντας και δυναμώνοντας τους κοινωνικούς/ εργατικούς αγώνες. Μετατρέποντας την κοινωνική δυσφορία, πικρία και οργή σε συνειδητό κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Την συνειδητή πολιτική πράξη σε ένα επαναστατικό αγώνα.

Δημιουργώντας ένα νέο εργατικό κίνημα που αυτό σημαίνει πως: α) τα σωματεία, συνδικάτα ανά κλάδο θα περικλείουν όλες τις μορφές εργασιακών συμβάσεων και σχέσεων(μόνιμοι / εποχιακοί, έλληνες / μετανάστες, πλήρους / μερικής απασχόλησης, με μισθό ή «μπλοκάκι», δουλεύοντας στο κύριο εργοδότη ή στους εργολάβους). β)θα έχουμε σωματεία και συνδικάτα που το πρώτο και τον τελευταίο λόγο θα έχει η γενική συνέλευση των εργαζομένων. Με τα διοικητικά συμβούλια να έχουν επικουρικό ρόλο, ως υπηρέτες των διαταγών των γενικών συνελεύσεων.

Η ίδια η αριστερά, σε μια μετακαπιταλιστική κοινωνία, σε μια μεταβατική κοινωνία από το καπιταλισμό στο κομμουνισμό δεν θα είναι τίποτε άλλο από υπηρέτης των κοινωνικών αναγκών και των εργατικών δικαιωμάτων. Υπηρέτης των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων των εργαζόμενων και των παραγωγών του κοινωνικού πλούτου.

Οι διαδηλώσεις της απεργίας της 21 Οκτώβρη έδειξαν πως διαμορφώνεται ένα «εύφλεκτο υλικό», που κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να αλλάξει το ρου των πραγμάτων. Τι μένει;;; Η αριστερά να αφήσει το «γάμο» με τον κυβερνητισμό, «θάβοντας τους νεκρούς που την πνίγουν».

Πηγαίνοντας στο «ερωτικό» της ραντεβού με το «πεζοδρόμιο». Να γευτεί το λεύτερο αέρα της ανατροπής, της επαναστατικής πράξης, της δημοκρατικής ανυπακοής. Να «οπλίσει» τις επιθυμίες των εξεγερμένων μαζών, συνδυάζοντας την "κριτική των όπλων ", με το "όπλο της κριτικής".

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

17/10/08

Η γυμνή Εξουσία αυτοπαρουσιάζεται



Για μια ακόμη φορά η κρατική βία στο Ελληνικό έδειξε το πιο αποκρουστικό της πρόσωπο. Αυτό το πρόσωπο που θέλει να βαφτεί με αίμα για να κάνει την εμφάνιση της στην αγορά και να τρομάξει τα πλήθη. Ένα φετίχ που έρχεται από τα βάθη των ταξικών μας κοινωνιών για να επιβάλει την κυριαρχία των ελίτ πάνω στους πολλούς.

Με το «έτσι θέλω» ο ηγεμόνας που εμφανίζεται να είναι «γυμνός»- όπως ο βασιλιάς του παραμυθιού- αν και προστατευμένος από τα «άγια βαλάντια» εκ Βατοπεδίου, θεωρεί πως έτσι θα δώσει ένα μάθημα στα άγρια πλήθη που ποτέ δεν υποτάχτηκαν, αν και σπάνια δείχνουν την καταστροφική και ταυτόχρονα δημιουργική τους δύναμη.

Δεν έχει νόημα αυτή την στιγμή που έπρεπε να γίνει ο ΧΥΤΑ, εξάλλου είναι ένα ζήτημα που έπρεπε να είχε λήξει εδώ και δέκα χρόνια και τώρα να συζητούμε το ζήτημα των ΧΥΤΥ. Σημασία έχει πως μας έχουν τελειώσει οι πολιτικές ενσωμάτωσης των «αναγκών» των κάτω. Πως η μοναδική πολιτική που αναγνωρίζεται είναι η πολιτική του «μαστίγιου».

Η πραγματικότητα είναι πικρή για την εξουσία που στηρίζει και στηρίζεται στα ιδιοτελή συμφέροντα των αυτοκρατόρων , των ελίτ και των κολλητών τους: Ας δούμε το Ελληνικό: Μια άκρως «επιστημονική» μελέτη που άλλαζε περιοχή ανάλογα με τις πιέσεις των εκλεκτών της κάθε φράξιας που έλεγχε την εξουσία στέλνει τα ΧΥΤΑ στο πιο «κατάλληλο» για τους συσχετισμούς δύναμης ανάμεσα στις φράξιες της εξουσίας και η γυμνή βία επιβάλει την επιλογή στα σώματα των πληβείων.

Είναι ολοφάνερο πως όπως στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία περάσαμε από την Δημοκρατία στην Αυτοκρατορία, έτσι και στο όψιμο- ύστερο καπιταλισμό περάσαμε από την αστική Δημοκρατία -που έτεινε η συναίνεση να επιβάλετε πάνω στην βία-στον «καθαρό» καπιταλιστικό κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό, όπου η βία σε όλες τις μορφές δημιουργεί όρους ΜΑΤωμένης συναίνεσης, όπως στο Ελληνικό…

Μια ολιγαρχία των πιο ξεδιάντροπων κεφαλαιοκρατών, γραφειοκρατών και τεχνοκρατών που δεν σέβονται ούτε την επιστημονική τους αρτιότητα, μπροστά στα «θεϊκά βαλάντια». Και ένας λαός , ένα ετερόκλητο πλήθος, που κινείται και αντιδρά μόνο όταν η «καταιγίδα» φτάνει μπροστά στο σπίτι τους , ως ένα άλλο πραγματικό μερικό που καίγεται μαχόμενο μπροστά στην ισχύ της ψευδοκαθολικότητας της κυριαρχίας του κεφαλαίου και των παρατρεχάμενων.

Αν συνεχίσουμε την ιστορική μας αναλογία, ύστερα από την Ρωμαϊκή δημοκρατία και Αυτοκρατορία ο κόσμος βίωσε ένα σκοτεινό μεσαίωνα για εκατοντάδες χρόνια, προτού ανατείλει η Αναγέννηση. Ένας διαφορετικού τύπου Μεσαίωνας βρίσκεται μπροστά μας, με τον κίνδυνο να μην ανατείλει ποτέ μια νέα Αναγέννηση, εξαιτίας της τεράστιας συσσώρευσης κοινωνικών, ταξικών και οικολογικών αντιθέσεων.

Ευτυχώς όμως η ιστορία δεν πορεύετε πάντα με αναλογίες, άρα πάντα υπάρχει η ελπίδα της εξέγερσης , η δημοκρατική ανυπακοή, η τάση της ανατροπής να δημιουργήσει μια άλλη λογική και πολιτική πρόταση που δύναται να αλλάξει εκ βαθέων το ρου της ιστορίας. Κατά συνέπεια είναι δυνατή η ένωση των μαχόμενων μερικοτήτων που δίνουν την μάχη το καθένα από το μετερίζι του. Ένα οργισμένο ποτάμι μιας πραγματικής ενεργούς καθολικότητας που θα συντρίψει την εξουσία της καπιταλιστικής κυριαρχίας που επιβουλεύεται τις βιοπολιτικές μας ροές!!!!


Δημήτρης Αργυρός


Η ΝΔ ΜΑΤωσε το Ελληνικό



Τα ΜΑΤ της κυβέρνησης της ΝΔ, του περιφερειάρχη Ηπείρου Πανοζάχου , του νομάρχη Ιωαννίνων Καχριμάνη, του εισαγγελέα Ιωαννίνων και του αστυνομικού διευθυντή επανίδρυσαν το δεξιό τρομοκρατικό κράτος στο χωρίο Ελληνικό στα Γιάννενα.

Κτυπώντας βάναυσα τους κατοίκους του χωριού, προπηλακίζοντας και δέρνοντας γέρους και γυναίκες. Καταδιώκοντας τους αλληλέγγυους πολίτες από Γιάννενα – μέλη τοπικών κινήσεων υπεράσπισης των ελεύθερων χώρων, της φύσης και δημοτικής περιουσίας.

Αυτός ο στρατός κατοχής- με τις υπεράριθμες δυνάμεις των ΜΑΤ, σε σχέση με τους κάτοικους και τους αλληλέγγυους πολίτες που αντιστέκονταν- είχε ως στόχο - που τελικά επιτευχθεί- να εγκαταστήσει τον εργολάβο, για την δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή των Ιωαννίνων.

Σε μια περιοχή που ήταν η πιο ακατάλληλη - ενός καταλόγου περιοχών – μιας πλήρους αφερέγγυας «επιστημονικής» μελέτης. Μιας«επιστημονικής» μελέτης που οι περιοχές χωροθέτησης των ΧΥΤΑ αλλάζανε ανάλογα με τις πολιτικές παρεμβάσεις. Επιλέγοντας εν τέλει να φορτώσει την χωροθέτηση του ΧΥΤΑ στο πιο «αδύνατο κρίκο», τόσο της αμφισβητούμενης μελέτης, όσο και πολιτικά.

Βλέποντας την παγίδα που τους είχαν στήσει, οι κάτοικοι του Ελληνικού και δημοτικές αρχές του Δήμου Κατσανοχωρίων στο οποίο ανήκει το Ελληνικό πρότειναν μια άλλη περιοχή για την κατασκευή ΧΥΤΑ εντός του Δήμου.

Και όμως η κυβέρνηση της ΝΔ και τα τοπικά επιτελεία της αρνήθηκαν αυτή την εναλλακτική επιλογή και με την επέμβαση των ΜΑΤ έκαναν πρωτοφανή επίδειξη ισχύος.

Στέλνοντας ένα μήνυμα στην κοινωνία, σε μια περίοδο πολύπλευρης κρίσης: Εμείς έχουμε το ντέφι και θα χορέψετε όπως θέλουμε εμείς. Ένα είναι το σίγουρο, δεν θα τους περάσει, οι λαϊκοί αγώνες θα τους στείλουν στον αγύριστο!!!!

Δημήτρης Αργυρός

9/10/08

ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΡΙΖΙΚΗ ΑΝΑΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ


Η απληστία θα τα τινάξει όλα στο αέρα!!!!


Τα πράγματα σκοτεινιάζουν στο ορίζοντα. Κατά συνέπεια δεν μπορούμε παρά να μιλήσουμε την γλώσσα της λογικής και του ρεαλισμού. Αυτή την γλώσσα που καταλαβαίνει η τσέπη μας που όλο και αδειάζει. Γεμίζοντας τα βαλάντια και τους τραπεζικούς λογαριασμούς μιας δράκας καπιταλιστικών και πολυεθνικών που έχουν φτάσει την παγκόσμια οικονομία στα όρια της.

Ας δούμε ένα παράδειγμα από το άρθρο του Γ. Δελαστίκ στην εφημερίδα «πριν» της 5/8/08: «Στα τέλη του 2007 όπως γράφει το Γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ, η συνολική ονομαστική αξία των συμβολαίων παραγώγων του χρηματιστηριακού τομέα έφτασε στο αστρονομικό ποσό των 596 τρισεκατομμυρίων δολαρίων , την στιγμή που το παγκόσμιο ΑΕΠ για το 2007 ανήλθε στα 54,3 τρισεκατομμύρια δολάρια. Σχεδόν έντεκα φορές περισσότερα τα παράγωγα, ο τζόγος δηλαδή από το παγκόσμιο ΑΕΠ!» Ένα γεγονός που δείχνει πως η αυτονόμηση της οικονομίας-καζίνο έχει φτάσει σε επικίνδυνα ακραίο επίπεδο που σε λίγο δεν θα παίρνει επιστροφή. Δικαιώνοντας αυτούς που πιστεύουν πως αυτό το σύστημα δεν μεταρρυθμίζεται , ανατρέπεται!!!

Κατά συνέπεια ξεκινώντας από μια μεθοδολογία που πάει από το μερικό στο συνολικό με την βοήθεια των στατιστικών στοιχείων θα αναδείξουμε την βαρβαρότητα του δικού μας Ελληνικού καπιταλισμού. Συνεισφέροντας σε ένα επαναστατικό στοχασμό για να βγούμε από αυτή την μέγγενη της καπιταλιστικής κρίσης σε εθνικό και διεθνικό πλαίσιο

Νούμερα που προκαλούν ανατριχίλα


Τα αριθμητικά στοιχεία στην κερδοφορία του Ελληνικού κεφαλαίου είναι αξιοσημείωτα και ενδεικτικά της ταξικής πόλωσης που ζούμε και που έχει φτάσει τα πράγματα στα όρια της: Σύμφωνα με την ICAP για το 2006 ο ρυθμός της αύξησης των κερδών- εξαιρουμένου του χρηματοπιστωτικού κλάδου- προσέγγισε το 60%(δεκαπέντε φορές ταχύτερος του ΑΕΠ)– με την υπόλοιπη Ευρώπη η αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων να μην ξεπερνά το 15%. Με μέσο όρο αύξησης των κερδών από το 2003 στο 40%. Ο δε κλάδος των τροφίμων- ένας από τους βασικότερους κλάδους για την ανθρώπινη διαβίωση- το πρώτο τρίμηνο του 2008, η κερδοφορία του έφτασε στο ασύλληπτο 278%!!

Όμως στο χρηματοπιστωτικό κλάδο και στις εισηγμένες στο χρηματιστήριο για την περίοδο 2002- 200 το κοντέρ της κερδοφορίας έσπασε: Τα κέρδη του χρηματοπιστωτικού τομέα (τράπεζες, ασφαλιστικές κ.α.)αυξήθηκαν από 2 δις ευρώ σε πάνω από 4,8 δις ευρώ – δηλαδή 240%! Ενώ για τις 300 μεγαλύτερες επιχειρήσεις που είναι στο Χρηματιστήριο, τα κέρδη τους, από 3,1 δις €, στα τέλη του 2002, έφτασαν το 2007 τα 11,3 δις ευρώ – αύξηση 365%!

Την ίδια στιγμή οι επενδύσεις του Ελληνικού κεφαλαίου στα Βαλκάνια και στην ΝΑ Ευρώπη ξεπέρασε τα 14 δισεκατομμύρια Ευρώ, κατέχοντας την τρίτη θέση στην Βουλγαρία και Ρουμανία και την δεύτερη στο τραπεζικό κλάδο, έχοντας προχωρήσει σε μια σειρά από εξαγορές στο τραπεζικό χώρο στα Βαλκάνια. Συνολικά το Ελληνικό κεφάλαιο στο χώρο των Βαλκανίων εκμεταλλεύεται πάνω από 200.000 εργαζόμενους. Ενώ το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο- μια παγκόσμια πραγματικά δύναμη- ελέγχει το 16% της παγκόσμιας μεταφορικής ικανότητας και του 21% της μεταφοράς πετρελαίου. Στοιχεία που αποδεικνύουν την επιθετικότητα και την αρπακτικότητα του Ελληνικού κεφαλαίου που εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να κερδοσκοπήσει σε βάρος της εργασία. Βγάζοντας of θεωρίες που πιστεύουν πως το Ελληνικό κεφάλαιο είναι απλώς ένας καλός μεταπράτης του ξένου κεφαλαίου.


Κράτος και κεφάλαιο μας κλέβουν ανοικτά!!!!


Την ίδια στιγμή τα στοιχεία της ICAP μας δείχνουν και κάτι πιο σημαντικότερο: Ενώ τα κέρδη αυξάνονται με ρυθμούς 60% , οι αμοιβές των εργαζόμενων δεν ξεπέρασαν το 3%. Αυτό σημαίνει πως κατά μέσο όρο οι επιχειρήσεις κερδίζουν μικτά 44.000 ευρώ ανά εργαζόμενο, ενώ τους κοστίζει λιγότερο από 10.000 ευρώ. Δηλαδή μιλάμε για μια υπεράξια 34000 ευρώ ανά εργαζόμενο. Και όλα αυτά με ένα βασικό μισθό 700 ευρώ και με ένα εκατομμύριο εργαζόμενους να δουλεύουν με μαύρη και ελαστική εργασία , δηλαδή με κάτω από 700 ευρώ.

Όσο για τους εργαζόμενους που πληρώνονται κάπως πιο αξιοπρεπώς αναλαμβάνει το κράτος να τους τα πάρει με την φορολογία. Οι εργαζόμενοι που ξεπερνάνε τις 12000 ευρώ το χρόνο φορολογούνται με 25%, ενώ όσοι ξεπερνάνε τις 23000 φορολογούνται με 40%. Αντίθετα τα κέρδη των εταιριών και των επιχειρήσεων τροφοδοτούνται και από την μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου. Το 2006 οι φορολογικοί συντελεστές έπεσαν στο 29% και το 2007 κατέληξαν στο 25%, 25% για το κεφάλαιο 40% για τα φυσικά πρόσωπα και κατά συνέπεια για τους εργαζόμενους.

Το καπιταλιστικό κράτος μας τα παίρνει από παντού και με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο: Ας δούμε π.χ το θέμα των πετρελαίων. Οι τιμές του πετρελαίου μειωθήκανε αισθητά, αυτό όχι μόνο δεν πέρασε στην αγορά αλλά η κατάπτυστη κυβέρνηση της ΝΔ θα το δώσει στην αγορά 30% με 40% ακριβότερο από πέρσι με αυξημένο τον φόρο που το ίδιο το κράτος θα πάρει. Από την μια θα δώσει σε ελάχιστους αναξιοπαθούντες μια βοήθεια για να μην πεθάνουν από το κρύο – πληρώνοντας τους ένα μικρό επίδομα θέρμανσης - και από την άλλη θα τους τα πάρει- θα μας τα πάρει-δίπλα από την αύξηση της φορολογίας…. !!!

Κατάθλιψη δε μας πιάνει με τον προϋπολογισμό που ανακοίνωσε η κυβέρνηση. Επιβολή επιπλέον φόρων 7,39 δισεκατομμυρίων ευρώ που θα τους πληρώσουν κατά βάση οι μισθωτοί και οι αυτοαπασχολούμενοι με τα χαράτσια. Αντίθετα το πολυδιαφημισμένο ταμείο κατά της φτώχειας θα πάρει- εάν τα πάρει και φέτος- 100 εκατομμύρια ευρώ για να αγοράσει καραμέλες στους μελλοθάνατους άπορους. Εντός μιας χρονιάς οικονομικής κρίσης οι δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα πήραν την ανιούσα με την αύξηση κατά 800 εκατομμύρια ευρώ, φτάνοντας στα 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Αντίθετα τα κονδύλια για την παιδεία ως ποσοστό του ΑΕΠ έπεσαν(Οι δαπάνες για την Παιδεία προβλέπεται να αυξηθούν κατά 6,1%, ποσοστό που υπολείπεται κατά 0,1% της προβλεπόμενης ονομαστικής αύξησης του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, που προβλέπεται σε 6,2%. Το ποσοστό για την Παιδεία διαμορφώνεται τώρα σε 2,74% του ΑΕΠ –από 2,75% φέτος-πολύ μακριά από το 5%). Το ίδιο συμβαίνει και με τις δημόσιες επενδύσεις, μειώνοντας τες κατά ένα δισεκατομμύριο ευρώ, σε μια εποχή που οι τελευταίες θα μπορούσαν να είναι ένα όπλο ενάντια στην οικονομική κρίση. Αποδεικνύοντας- για μια ακόμη φορά- το βαθύ ταξικό χαρακτήρα της κυβέρνησης της ΝΔ.


Να πληρώσει το κεφάλαιο

Η παράνοια που προκαλεί η απληστία του κεφαλαίου δεν έχει όρια και δεν παίρνει γιατρειά Στην πραγματικότητα η πλειοψηφία των χρημάτων που έχουν συσσωρεύσει οι 200 πιο πλούσιοι άνθρωποι στο κόσμο δεν θα τους χρειαστούν πουθενά, ζούνε άνετα και με πολύ λιγότερα Με την μειοψηφία αυτών των χρημάτων θα έτρεφαν τα πεινασμένα πλήθη του τρίτου κόσμου, δίχως αυτοί να χάσουν την καλοπέραση τους.

Και αυτό που λέω δεν έχει να κάνει με κανένα ρομαντισμό ή επαναστατικότητα απλά με την απλή λογική. Μόνο που το σύστημα δεν λειτουργεί με την λογική και τον Ορθό Λόγο αλλά με τα συμφέροντα και την ισχύ των οικονομικά δυνατών απέναντι σε αυτούς που παράγουν τον πλούτο της κοινωνίας που είναι και οι πιο πολλοί.

Για αυτό το λόγο η απάντηση των πολλών που παράγουν αυτό τον απίστευτο πλούτο πρέπει να έχει αντίστοιχα μια ξεκάθαρη ταξική λογική. Περιορίζοντας με μαχητικότητα την ισχύ των κεφαλαιοκρατών, διεκδικώντας την πλειοψηφία του πλούτου που παράγεται, προχωρώντας σε μια μαχητική διεκδίκηση αναδιανομής του πλούτου. Όταν ο ρυθμός αύξησης της κερδοφορίας του Ελληνικού κεφαλαίου έτρεξε με 60% πέρυσι και σημείωσε ρεκόρ όλων των εποχών την περίοδο 2002 – 2007 και οι τράπεζες σημειώνουν κέρδη 240% τότε υπάρχουν οι δυνατότητες για μεγάλες και ουσιαστικές αυξήσεις. Όταν το μισό Ελληνικό ΑΕΠ(214 δισεκατομμύρια ευρώ, 2006, στοιχεία υπουργείο Οικονομικών)είναι κλεμμένη υπεράξια , υπάρχουν οι δυνατότητες να αυξηθεί η αξία της εργατικής δύναμης.

Εάν μειωθούν τα εξοπλιστικά προγράμματα και αυξηθεί η φορολογία του κεφαλαίου υπάρχουν οι δυνατότητες να φτιαχτεί ένα σύγχρονο κράτος πρόνοιας, σύγχρονη και αναβαθμισμένη υγεία, παιδεία και έρευνα. Να τριπλασιαστεί το ταμείο ανεργίας και να εξασφαλιστεί εγγυημένο κοινωνικό εισόδημα 1000 ευρώ ανά άτομο. Υπάρχουν οι υλικές δυνατότητες να διπλασιαστεί ο μισθός φτάνοντας στα 1400 ευρώ και να μειωθεί ο χρόνος εργασίας στις 35 και 30 ώρες.

Μόνο που αυτά δεν θα χαριστούν, θα κερδισθούν όπως κερδήθηκε το 8ωρο στην εποχή του. Με αγώνες και αίμα στα γιαπιά , στα γραφεία και στα εργοστάσια Με απεργίες, διαδηλώσεις και καταλήψεις! Με την ύπαρξη μιας αριστεράς που δεν θα γοητεύεται από τον κυβερνητισμό, ούτε θα δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα σε σχέση με το παρελθόν. Μιας αριστεράς που- οικοδομώντας τους όρους μιας διαρκούς και αδιάκοπης επαναστατικής διαδικασίας- θα στοχεύει σε μια κοινωνία δίχως αφέντες και δίχως δούλους.



ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

3/10/08

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ



Το τέλος των δογμάτων


Οι βεβαιότητες και τα νεοφιλελεύθερα δόγματα κατέρρευσαν και όπως γνωρίζουμε και από παλαιά το καπιταλιστικό κράτος προστρέχει για να σώσει το καπιταλιστικό σύστημα από την οικονομική κατάρρευση και καταστροφή. Ένα κράτος που δημιουργεί τους όρους σε περιόδους κρίσης να πληρώνει πάντα η μια μεριά της αντίθεσης , η εργασία – άντε και τα πιο αδύνατα τμήματα του κεφαλαίου- και όχι το κεφάλαιο ως ολότητα και σχέση.

Στοχεύοντας να δώσει παράταση σε ένα σύστημα που έχει χάσει εδώ και πολλή καιρό τον ιστορικό προοδευτικό ρόλο. Εάν θεωρήσουμε πως έπαιξε κάποτε ένα τέτοιο αντικειμενικό προοδευτικό ρόλο και δεν ήταν η αντεπαναστατική θεμελίωση των νέων απελευθερωτικών δυνατοτήτων που γεννήθηκαν την περίοδο του διαφωτισμού.

Ότι και να ήταν, ότι και να είναι, ένα είναι το βέβαιο: Δεν πρόκειται να αποσυρθεί από το ρου της ιστορίας μόνος του. Θα προτιμηθεί να σύρει την ανθρωπότητα στην πιο σκληρή βαρβαρότητα ή και στην καταστροφή, παρά να μας πει αντίο.

Μόνο να ανατραπεί μπορεί από ένα νέο παγκόσμιο απελευθερωτικό κίνημα των ίδιων αυτών των ανθρώπων που καταπιέζονται. Οδηγώντας σε μια νέα κοινωνική συγκρότηση που θα βασίζεται σε μια διαφορετική σχέση ατομικότητας–συλλογικότητας, σε μια κοινωνία εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και ισόρροπης ανάπτυξης με την φύση.


Η φούσκα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού έσκασε…



Οι πιο σκληροί οπαδοί του νεοφιλευθερισμού στην πλέον νεοφιλελεύθερη χώρα στο κόσμο στις ΗΠΑ κρατικοποιούν όποια τράπεζα κινδυνεύει να χρεοκοπήσει, για να μην τιναχτεί το σύστημα στον αέρα Παρόλο που φαίνονται ανίκανοι να προτείνουν ένα συνολικότερο σχέδιο για να βγουν από την οικονομική / χρηματιστηριακή κρίση, ανεξάρτητα με την ψήφιση ή όχι του σχεδίου Πόλσον στα νομοθετικά όργανα των ΗΠΑ. Ένα τεράστιο πρόγραμμα 700 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να σωθεί το σύστημα, που καλείται να το πληρώσει ο αμερικάνος πολίτης και κατά βάση τα μεσοστρώματα και η εργατική τάξη.

Και όμως ούτε αυτή η ψήφιση αυτού του τεράστιου οικονομικού προγράμματος δεν ηρέμησε τις χρηματιστηριακές αγορές που αμέσως μετα την ψήφιση σημείωσαν νέα πτώση. Ένα γεγονός που αναδεικνύει την ανασφάλεια του κεφαλαίου που κινείται στο επίπεδο των χρηματιστηριακών-τραπεζικών επενδύσεων, το πλέον φετιχοποιημένο και κίβδηλο από την φετιχοποιημένη και κίβδηλη καπιταλιστική οικονομία.

Η βαθιά οικονομική κρίση στις ΗΠΑ, στο πιο αναπτυγμένο ολοκληρωτικό καπιταλισμό- δηλαδή η κρίση στο πιο ψηλό επίπεδο των παγκόσμιων καπιταλιστικών αντιθέσεων και αντιφάσεων- δεν εκφράζει τίποτε άλλο παρά την βαθιά και δομική κρίση του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού στην υψηλότερη βαθμίδα ανάπτυξης, απόρροια των άλυτων αντιθέσεων ανάμεσα στις όλο και πιο αναπτυγμένες παραγωγικές δυνάμεις και στις υπάρχουσες παγιωμένες παραγωγικές σχέσεις.

Ανάμεσα στις νέες, υπεραναπτυγμένες παραγωγικές δυνάμεις που παράγουν τόσο πλούτο και εμπορεύματα που είναι δυνατή η παγκόσμια καταπολέμηση της πείνας και της φτώχιας -μια παραγωγή που χρειάζεται όλο και λιγότερο εργατικό δυναμικό- και στις καθυστερημένες/ απαρχαιωμένες και πρωτόγονες, πολλές φορές, παραγωγικές σχέσεις που συνεχίζουν να δουλεύουν με βάση την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και του χρόνου εργασίας. Σε μια εποχή που σημαντικό τμήμα της παραγωγικής διαδικασίας, μέσω της νέας τεχνολογίας, δεν μπορεί αντικειμενικά να μετρηθεί με βάση την ποσότητα αλλά τη ποιότητα της εργασίας. Κατά συνέπεια ο χρόνος εργασίας δεν μπορεί να συνεχίζει να είναι μέτρο της αξίας της εργατικής δύναμης.

Ανεξάρτητα από την σχετική αυτονομία της οικονομίας – καζίνου, η βάση του χρηματιστηριακού deal δεν μπορεί παρά να είναι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η βάση της παραγωγής. Ας μην ξεχνάμε πως η κρίση εκδηλώθηκε σε τραπεζικούς οργανισμούς που έχουν σχέση με ενυπόθηκα δάνεια στην κατοικία. Δηλαδή με το κύκλωμα εμπορίας κατοικιών , δανείων και χρηματιστηριακών παιχνιδιών σχετικά με τα δάνεια και την εμπορία κατοικιών.

Δηλαδή έχει άμεση σχέση με την κρίση υπερσυσσώρευσης στο πεδίο της βιομηχανίας των κατοικιών και κατά συνέπεια όλου του κυκλώματος που συσχετίζεται με την βιομηχανία κατασκευής και εμπορίας κατοικιών. Με πιο απλά λόγια έχει σχέση με την ολοφάνερη αδυναμία να πουληθούν οι κατοικίες ή να πληρωθούν τα δάνεια

Ένα πράγμα που το συναντάμε και στην Ελλάδα με το πάγωμα των πωλήσεων κατοικιών, εξαιτίας της εκτίναξης των τραπεζικών επιτοκίων. Καθώς όλο το προηγούμενο «μπουμ» στις πωλήσεις κατοικιών δεν βασίστηκε στην μεγάλη αξία της εργατικής δύναμης και του εργατικού μισθού αλλά στο σχετικό φτηνό τραπεζικό χρήμα. Όταν το τελευταίο εξαιτίας της βαθιάς δομικής καπιταλιστικής κρίσης και της απουσίας συνολικού δημοκρατικού οικονομικού προγραμματισμού ξανακρίβαινε, δίχως να ακριβύνει αντίστοιχα και η εργατική δύναμη- δηλαδή το μεροκάματα και το μηνιάτικο- τότε απλά εκδηλώθηκε η κρίση στα δάνεια και στις πωλήσεις κατοικιών.

Όσο θα αναπτύσσεται ο πλούτος της κοινωνίας και ο συσχετισμός δύναμης παραμένει αρνητικός για την εργασία, τόσο θα διευρύνεται η ανισοκατανομή του και η κλίμακα ανισότητας μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών. Και όσο οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι - με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- τόσο θα αυξάνονται οι τιμές στα βασικά αγαθά. Αδυνατώντας ο κόσμος εργασίας να αγοράσει τα εμπορεύματα που πουλιούνται, με αποτέλεσμα να μένουν τα εμπορεύματα απούλητα και να προκαλείτε κρίση υπερπαραγωγής.

Το ξανάλεμε παρόλη την ηγεμονία και την σχετική αυτονομία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου αυτό δεν είναι μια φούσκα που πουλάει και αγοράζει χρήμα δίχως να έχει κανένα αντίκρυσμα σε μια πραγματική οικονομία. Η τεραστία υπερσυσσώρεση κεφαλαίου και εμπορευμάτων είναι που προκαλεί και μια εξίσου πραγματική και τεραστία διόγκωση πλασματικού κεφαλαίου με κίνδυνο να εκτιναχτεί στον αέρα, συμπαρασύροντας στην δίνη και την πραγματική οικονομία. Γνωρίζοντας πως σε μια πρώτη φάση η χρηματιστηριακή παγκοσμιοποίηση και συσσώρευση ήταν και συνεχίζει να είναι μια διέξοδος στην συσσώρευση πραγματικού κεφαλαίου.

Όποτε είναι λάθος να θέλουμε να πολεμήσουμε το λεγόμενο μη-παραγωγικό- παρασιτικό κεφάλαιο και να ενισχύσουμε το παραγωγικό κεφάλαιο. Το ένα δεν υπάρχει δίχως τα άλλο, το ένα ζει και ενισχύει το άλλο. Ενα πολιτικό κίνημα/ κόμμα/ πρόγραμμα που προσβλέπει σε ένα μετα-καπιταλιστικό κοινωνικό/οικονομικό σύστημα, δεν μπορεί παρά να βάλει ως στόχο συνολικά την κεφαλαιακή σχέση και όχι απλώς το μη-παραγωγικό, παρασιτικό κεφάλαιο. Σε κάθε διαφορετική περίπτωση γίνεται μέρος του προβλήματος και όχι η λύση του.

Για να επιλύσει τις δομικές αντιφάσεις του το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα ξαναεπιστέφει στην πιο βαθιά αντίληψη που διέπει την λογική του, μια λογική που δεν είναι άλλη από την βαρβαρότητα. Ιδιαίτερα σε αυτή την εποχή της βαθιάς σήψης και παρακμής του όψιμου καπιταλισμού τα παραδείγματα είναι άπειρα.

Οι δυο πλέον κερδοφόρες βιομηχανίες στο κόσμο παράγουν τα πλέον άχρηστα και επικίνδυνα εμπορεύματα για την ανθρωπότητα, τα ναρκωτικά και τα όπλα. Η τρίτη δε- η εμπορία ανθρώπων- συσχετίζεται με τα πιο πρωτόγονα ένστικτα του ανθρώπου και με το βάρβαρο ταξικό παρελθόν μας.

Ενώ πάντα παραμένει ο πόλεμος μια λύση στο μπλοκάρισμα των καπιταλιστικών αντιφάσεων , ένας πόλεμος που στις σημερινές τεχνολογικές συνθήκες μπορεί να καταστρέψει σε μια πιο μεγαλύτερη κλίμακα από ποτέ την φύση και την ανθρωπότητα


Από την κρίση…. στην ρήξη και την ανατροπή


Η βαθιά δομική κρίση μπορεί από ώρα σε ώρα να σμπαραλιάσει τα πάντα και καμία χώρα να μην γλιτώσει από τον τυφώνα του οικονομικού κραχ. Σε αυτές τις δυο περιπτώσεις ανοίγονται δυο δρόμοι: Ο πρώτος δρόμος είναι υπο εξέλιξη στις ΗΠΑ. Το καπιταλιστικό κράτος αναλαμβάνει να σώσει με οποιοδήποτε τρόπο το καπιταλιστικό σύστημα και τους επιχειρηματίες, εντείνοντας την επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους.

Ο δεύτερος δρόμος είναι να οικοδομηθεί από την αριστερά, αλλά και από τους ίδιους τους εργαζόμενους, μια αντικαπιταλιστική απάντηση απέναντι σε κρίση. Μια απάντηση που θα δίνει λύση στα άμεσα βιοτικά προβλήματα του κόσμου της εργασίας για να αντιμετωπιστεί η φτώχια και η ανεργία. Διεκδικώντας ριζικές αυξήσεις στους μισθούς, στα επιδόματα ανεργίας και στις συντάξεις και αντίστοιχα ριζική μείωση των ωρών εργασίας. Πληρώνοντας την νύφη της κρίσης αυτοί που ευθύνονται. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους καπιταλίστες που με απληστία θέλουν διαρκώς να κερδίζουν.

Μια απάντηση που θα οικοδομεί την προοπτική μιας δημοκρατικά οργανωμένης και σχεδιοποιημένης οικονομίας και κοινωνίας. Για μια δημοκρατία των ελεύθερα συνεταιρισμένων εργαζόμενων- καταρχήν- και παραγωγών κατόπιν.


Δημήτριος Αργυρός

γιατί "Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από υλικά ονείρων…"
γιατί ουτοπία δεν είναι το αδύνατο αλλά η δυνατότητα


"Δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν το φως.
Είμαστε όμως εκείνοι που θα θυμίζουμε πάντα
πως το σκοτάδι δεν είναι μόνο και ανίκητο"
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...
Loading...