13/12/13

ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ

Έχω καιρό τώρα που προσεγγίζω μια διαφορετικού τύπου κομμουνιστική επαναθεμελιωτική συνάντηση, ως οντολογική συνάντηση. Δηλαδή την συνάντηση της τάσης χειραφέτησης  με την καθολικότητα του όντος, δηλαδή ως αντικείμενο και ως υποκείμενο, δίχως να ταυτίζω αντικείμενο και υποκείμενο, όπως πράττει μια μορφή του χεγκελιανού μαρξισμού. 

Ο τόπος της συνάντησης είναι το σώμα του κόσμου, αυτή η αντιφατική και διαχωρισμένη καθολικότητα. Ένα πολλαπλό σώμα ανοικτό σε αναλυτικά παραδείγματα και ερμηνευτικά σχήματα, Μιλάμε για πολλαπλή ενότητα υποκειμένου-αντικειμένου που η αντίφαση και η αντίθεση είναι στιγμές συνάντησης, σχάσης και ενότητας, είτε πρόκειται για μια ενότητα σε άλλο ποιοτικό  επίπεδο, είτε για μια ενότητα σε ένα πρότερο επίπεδο. Και αυτό παραμένει ανοικτό και επανερμηνείες ή και σε παρερμηνείες. Η αλήθεια ή και οι αλήθειες είναι σωματοποιημένες πολλαπλότητες και όχι σημεία, γλώσσες και σχήματα που επικαθορίζουν δυναμικές. Με άλλα λόγια η καθολικότητα θα παραμείνει για πάντα μια ανοικτή διαδικασία και η συνάντηση υποκειμένου- αντικειμένου ένα ανοικτό διακύβευμα.
Η συγκεκριμένη ενότητα υποκειμένου- αντικειμένου στην αντιφατικότητα της και πολυσύνθετη πολλαπλότητα  της είναι το παράδειγμα της κοινωνίας ή της κοινότητας των ελευθέρων συνεταιρισμένων παραγωγών. Που έχει ως βάση την μονάδα, την απελευθερωμένη ατομικότητα και όχι τον εργάτη ή τον προλετάριο.  Ενώ είναι ενότητα υποκειμένου- αντικειμένου και όχι ένα συνειδητοποιημένο υποκείμενο διότι η κοινότητα ή η κοινωνία των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών θα βρίσκεται σε σχέση, σε άμεση σχέση με τις αντιφατικές δυνατότητες και πραγματικότητες της νέας τεχνολογίας, των νέων παραγωγικών δυνάμεων,   του αντεστραμμένου κομμουνισμού που γεννιέται στα βάθη του κ.τ.π. Για αυτό και μιλάω για ένα αναστοχασμό και συνάντηση του όντος.
Γνωρίζω πολύ καλά πως αυτό έρχεται σε διαφοροποίηση Α) με τον παραδοσιακό μαρξισμό που περιμένει την κατάκτηση της εξουσίας από το προλεταριάτο και το κόμμα του για να αρχίσει να οικοδομεί μια νέα κοινωνία. Β) με τον παραδοσιακό αναρχισμό που  βάζει ως στόχο την καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου για να αρχίσει η νέα κοινωνία να λειτουργεί. Γ) Με τις εκφράσεις της αυτονομίας  και της μετααυτονομίας που θέλοντας να αποφύγουν το σκόπελο της αλλοτρίωσης της εξουσίας  προσβλέπουν στην αλλαγή του κόσμου δίχως την κατάκτηση της εξουσίας, μέσα από μια διαδικασία αδειάσματος και αποδόμησης του καπιταλισμού.
Προσωπικά θεωρώ πως το σκόπελο της εξουσίας ή της κρατικής κυβερνητικής κυριαρχίας δεν μπορούμε να τον αποφύγουμε ότι και να κάνουμε. Είτε καταστρέψουμε το αστικό κράτος, είτε τον υποδομήσουμε ή το αδειάσουμε η δυαδική εξουσία που θα οικοδομήσουμε δεν μπορεί παρά να αναμετρηθεί με το πρόβλημα και το ερώτημα κράτος-κυριαρχία- αλλοτρίωση.
Από την άλλη μεριά αν δεν αρχίσουμε να οικοδομούμαι από σήμερα ένα ολοκληρωτικά διαφορετικό και ανταγωνιστικό παράδειγμα η κατάκτηση της εξουσίας από το προλεταριάτο ή τις πολιτικές του δυνάμεις δεν οδηγεί αναγκαία σε μια άλλη κοινωνία. Αυτό το ανταγωνιστικό παράδειγμα δεν μπορεί να είναι η εργατική δημοκρατία, διότι ο εργάτης ή ο προλετάριος παραμένει σε ενότητα και αντίθεση με το κεφάλαιο, άρα η εργατική δημοκρατία κουβαλά αυτή την ενότητα και αντίθεση στις δομές της. Με άλλα λόγια η εργατική δημοκρατία αποτελεί κάτι το διαφορετικό ή και ανταγωνιστικό σε σχέση με τον αστική δημοκρατία, δεν εκφράζει όμως  την άλλη κοινωνία.
Ενώ αντίθετα το παράδειγμα της κοινότητας ή της κοινωνίας των ελεύθερων συνεταιρισμένων  παραγωγών  παρά την συνάντηση με τον αντιφατικό κόσμο της νέας τεχνολογίας και των νέων παραγωγικών δυνάμεων, εκπροσωπεί το αύριο σήμερα. Πρόκειται για ένα ανοικτό σύμπαν- στοίχημα που σε μια πρώτη φάση δεν μπορεί παρά να αγκαλιάσει μια συνειδητή μειοψηφία- πρωτοπορία. Που θα αποτελέσει την  πολλαπλή επιστημονικά εκφρασμένη κοινωνικοφιλοσοφική πρωτοπορία του επαναστατικού κινήματος των  καταπιεσμένων τάξεων.
Νιώθω μια φιλοσοφικοπολιτική μοναξιά, αλλά δεν με τρομάζει. Ίσως το παραπάνω σχεδίασμα να είναι ασκήσεις επί χάρτου, ίσως και όχι. Αν είναι θα χαθεί, όπως χάθηκαν χιλιάδες άλλα σχεδιάσματα, αν όχι θα συναντηθεί με τις ανάγκες, τις ζωτικές ανάγκες των ανθρώπων και θα υλοποιηθεί  σε ένα βαθμό ή θα αποτελέσει το πρόπλασμα νέων επαναστατικών αναζητήσεων.
Στην δική μου πάντως οπτική το παράδειγμα της κοινότητας ή κοινωνίας των ελεύθερων συνεταιρισμένων παραγωγών ως μορφή οντολογικής παραγωγής του κοινού αποτελεί μια νέα εκδοχή της συνάντησης και της επανοηματοδότησης του κομμουνισμού και του αναρχισμού..




20/11/13

Subcommandante Marcos: Αναρχικοί καλώς να ορίσετε

Στο τελευταίο ανακοινωθέν του ο Subcommandante Marcos παίρνει λίγο χρόνο για να απαντήσει στην εκστρατεία ενάντια στους αναρχικούς που ξεκίνησε από τα μέσα ενημέρωσης του Μεξικού και από μέρος της αριστεράς. Ο Marcos κάνει σαφές ότι εκείνοι που έχουν εγγραφεί στο Escuelita (μικρό σχολείο) και έχουν ζητήσει από τους Ζαπατίστας να μην αποδεχθούν τους αναρχικούς, και, επιπλέον, «αναμένουν μια συγγνώμη και εκκαθάριση του καταλόγου εγγραφών», δεν είναι ευπρόσδεκτοι στο σχολείο. Οι Ζαπατίστας καλούν τους Μεξικάνους αναρχικούς να στείλουν κείμενα τα οποία θα απαντούν στις κατηγορίες εναντίον τους, και τα οποία θα δημοσιευθούν στην ιστοσελίδα του EZLN. Eagainst.com 15 του Νοέμβρη του 2013

19/11/13

Η ιδιωτικοποίηση της εξουσίας

Σπάνια περίπτωση! Θα είναι μια παγκόσμια πρωτοτυπία! Σε μια χώρα όπου όλοι, λένε ότι δεν εφαρμόζονται οι νόμοι, εμείς θα εφαρμόσουμε έναν νόμο και μάλιστα έναν νόμο που δεν έχει ακόμη ψηφιστεί! Περί τίνος πρόκειται;
Με την μελλοντική αναθεώρηση του Συντάγματος,  δεν θα επιτρέπεται πλέον στους αιρετούς, να εκλέγονται μετά από δύο συνεχείς τετραετίες, τρίτη τετραετία. Σωστό, σωστότατο! Θα λέγαμε μάλιστα ότι και πολύ αργήσανε: Ένα από τα αίτια της σημερινής κρίσης, της σημερινής πολιτικής και ηθικής κατάπτωσης οφείλεται και σ' αυτό!  Αν η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει γίνει θερμοκήπιο διαφθοράς οφείλεται ακριβώς σ' αυτό:  Στην τρίτη, τέταρτη κλπ τετραετία...
Ο νομοθέτης επιτέλους κατάλαβε ότι η μακροχρόνια παραμονή στην Εξουσία του ίδιου προσώπου, δημιουργεί «δευτέρα φύση», δημιουργεί το σύνδρομο όχι μόνο αυτό καθ' εαυτό της ιδιωτικοποίησης της Εξουσίας, αλλά και αυτής ακόμη της Δημόσιας περιουσίας. Ακούς κάτι απίθανους Δημάρχους να χρησιμοποιούν ενικό αριθμό στις εκφράσεις τους π.χ: - Ο Δήμος μου, η κάτι άλλα τερατώδη, όπως:  -Θα σου δώσω , θα σου παραχωρήσω εγω 500 στρέμματα, δημοτικής έκτασης κλπ. Έτσι χωρίς κανένα φραγμό, στον ενικό αριθμό. Και για να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο, η μακροχρόνια παραμονή, δημιουργεί κλίκες, κάστες, διαπλοκή, οικογενιοκρατία, δίκτυο, πλοκάμια σ' όλο το φάσμα του κρατικού μηχανισμού, σ όλο το φάσμα των εξουσιών, αρχίζοντας από τα ΜΜΕ και φτάνοντας μέχρι και την Δικαστική Εξουσία!  Είναι απίστευτη η αλληλεγγύη των Εξουσιών.

συνέχεια εδώ

ΔΟΚΙΜΕΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗΣ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ, ΣΤΙΣ ΟΥΤΟΠΙΕΣ, ΣΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟ










ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΡΓΥΡΟΥ






Εισαγωγή
Η θεά ιστορία πάντα επιστρέφει, φορώντας  νέα ρούχα, απαντώντας στα ίδια πανάρχαια ερωτήματα που το σύμπαν μας βάζει;; Ερωτήματα που συσχετίζονται με τις έννοιες της ευτυχίας και της ελευθερίας. Πρόκειται για ένα ανοικτό συμπαντικό παιχνίδι που τα στοιχεία του μέρους αντανακλούν την πολυμορφία του όλου.
 Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μορφές και στάδια να εμφανίζονται ως ίδια, μα έχουν μια άλλη διαφορετική σύσταση κάθε φορά….. Με την τύχη και την αναγκαιότητα να παίζουν ένα σημαντικό ρόλο, μα πρωταγωνιστής είναι η συνειδητή δράση και σκέψη, αναγνωρίζοντας όμως τα όρια που δομεί η αναγκαιότητα.. Άλλωστε τι άλλο είναι η ελευθερία, παρά η αυτοθέσμιση μέσα στα όρια της εκάστοτε αναγκαιότητας, έστω και αν επιχειρούμε να την υπερβούμε με οποιοδήποτε τίμημα και κόστος.
ΟΙ ιστορίες που ακολουθούν κινούνται στο χώρο της πολιτικής, μεταφυσικής, μυστικιστικής επιστημονικής φαντασίας. Κινούνται από το ατομικό, στο συλλογικό και από το ασύνειδο στο συνειδητό. Οι ήρωες μου, άτομα ή συλλογικότητες επιχειρούν να ξεφύγουν από τα όρια που θέτει η πραγματικότητα, η αναγκαιότητα, οι πολιτικές, οικονομικές, γεωγραφικές και υλικές συνθήκες.
Οι ήρωες μου- άτομα και συλλογικότητες- δεν συμβιβάζονται, επαναστατούν και ανατρέπουν, μετράνε τα όρια τους και τα υπερβαίνουν, χρησιμοποιώντας οτιδήποτε εργαλείο τους προσφέρει η μυθιστορηματική μου ρεαλιστικότατα, επιστήμη, μεταφυσική, η πολιτική ουτοπία, και ο φιλοσοφικός αναστοχασμός.
Ναι είναι προκλητικές και παράξενες ιστορίες που κινούνται πέρα από τον ρεαλισμό της υποταγής και των μέσων όρων. Είναι ακραίες ιστορίες για ακραίους ανθρώπους, πραγματικά ή φανταστικά. Αλλά και για τους ανθρώπους των μέτρων που θέλουν να αναμετρηθούν με ανθρώπους και καταστάσεις των ορίων και των άκρων.       
  


7/10/13

μια σωστή τοποθέτηση της ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ για την ΔΩΔΩΝΗ

   Η ''Δωδώνη'', είναι πολύ ακριβή για τους Ηπειρώτες, για να τη χαρίσουμε.


Η γαλακτοβιομηχανία «Δωδώνη» αποτελεί κλασικό θα έλεγε κανείς παράδειγμα για το τι μπορεί να επιτύχει μια κρατικοσυνεταιριστική επιχείρηση, αλλά ταυτόχρονα και σε πόσο στενά πλαίσια στην ουσία κινήθηκε, στραγγαλισμένη από τον συγκεκριμένο κρατικό χαρακτήρα, που υποτίθεται είναι τέτοιος για να διασφαλιστεί το δημόσιο συμφέρον, για να καλύψει τις ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης  της επιχείρησης και για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της πίεσης του καρτέλ γάλακτος. 
Αντίθετα είδαμε να την αποδυναμώνει από τα δυναμικά χαρακτηριστικά της και στο τέλος να την ξεπουλάει για ένα κομμάτι ψωμί.
Τέτοιο κράτος και δημόσιο δεν το χρειαζόμαστε.
 Επιβεβαιώνει και στην περίπτωση αυτή ότι, δε θέλει και δε μπορεί να λειτουργήσει φιλολαϊκά. Υπάρχει και λειτουργεί, για να εξυπηρετήσει σε τελική ανάλυση, ευρύτερα επιχειρηματικά συμφέροντα.

27/8/13

27/7/13

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ για το σωματείο της ΔΩΔΩΝΗΣ

Το Σωματείο Εργαζομένων της ΔΩΔΩΝΗΣ για άλλη μια φορά έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο. Μόνο τυχαία δε μπορεί να θεωρηθεί η τελευταία ανακοίνωση που έβγαλε μετά την κινητοποίηση των κτηνοτρόφων ότι οι εργαζόμενοι του εργοστασίου πληρώνονται κανονικά. Είτε πρόκειται για απόφαση της πλειοψηφίας του Διοικητικού Συμβουλίου είτε για πρωτοφανή λαθροχειρία, η απουσία και της παραμικρής αναφοράς στον αγώνα των κτηνοτρόφων που παραμένουν απλήρωτοι και ο φιλοεργοδοτικός οίστρος που διαπνέει την ανακοίνωση, προκαλούν τη λύπη και την αηδία σε όλους τους εργαζόμενους της περιοχής.
Δεν θα μπορούσαμε βέβαια να περιμένουμε τίποτα καλύτερο από τους ανθρώπους που σιώπησαν όταν απολύονταν οι συνάδελφοί τους, από τους ανθρώπους που αντί να οργανώσουν τον αγώνα για να μην περάσουν οι μειώσεις των μισθών στην εταιρεία, ενορχηστρωμένα αναπαρήγαγαν τους εκβιασμούς και την τρομοκρατία της εργοδοσίας ώστε οι εργαζόμενοι να αποδεχθούν τις μειώσεις και τον αυταρχικό εσωτερικό κανονισμό. Άξιος ο μισθός τους, αφού έτσι πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ το χρόνο καταλήγει τελικά στους λογαριασμούς των δήθεν επενδυτών αντί να φτάνει στα χέρια των εργαζόμενων που καθημερινά μοχθούν στο εργοστάσιο.
Καλούμε τους εργαζόμενους να απομονώσουν τους ανθρώπους της εργοδοσίας που παριστάνουν τους συνδικαλιστές και να πάρουν τα σωματεία και τον αγώνα στα χέρια τους και σε συντονισμό με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, τους αγροτοκτηνοτρόφους και το λαό της περιοχής να διεκδικήσουν το ψωμί και την αξιοπρέπειά τους.
Γιάννενα 25-07-2013

Τηλ. Επικοινωνίας: 6948532411, 6932238515, 6946473436
γιατί "Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από υλικά ονείρων…"
γιατί ουτοπία δεν είναι το αδύνατο αλλά η δυνατότητα


"Δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν το φως.
Είμαστε όμως εκείνοι που θα θυμίζουμε πάντα
πως το σκοτάδι δεν είναι μόνο και ανίκητο"

Search YouTube

Loading...
Loading...