2/5/12

Οι Συνένοχοι (Η κατάρρευση της αστικής υποκρισίας)



Η ομάδα «Σφάλμα × Γκοντώ» παρουσιάζει το έργο του Γιάννη Τζιώτη: Οι Συνένοχοι (Η κατάρρευση της αστικής υποκρισίας) στο θέατρο: «Πολυθέαμα» από 8-13 Μαΐου 2012, στις 9.30 

Πρόκειται για μια παράσταση που συνδυάζει τη θεατρική πράξη με οπτικοακουστικά μέσα (π.χ. το βίντεο). Το έργο ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή, καθώς στο παρελθόν είχε ηχογραφηθεί στο πλαίσιο του ραδιοφωνικού θεάτρου της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Είναι ένα δυνατό δράμα με πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις, επίκαιρες σε καιρούς κρίσης. Μέσα από τον διάλογο δύο γηραλέων αδελφών, ξετυλίγεται το μυστικό μιας οικογένειας που οδήγησε στη διάλυσή της. Το έργο ξεκινά ως θρίλερ –όσο αυτό είναι εφικτό στο πλαίσιο της θεατρικής συνθήκης- για να κορυφωθεί ως κατάρρευση των ψευδών συμβάσεων που διακρίνουν τη μεγαλοαστική τάξη. Η «κάθαρση» προσφέρεται στον θεατή μόλις στα τελευταία λεπτά, προκειμένου να προκύψουν οι συναφείς σκέψεις που σχετίζονται με το μέλλον της κοινωνίας μας. Η αγωνία και η ένταση είναι παρούσες από τα πρώτα ώς τα τελευταία λεπτά, διατηρώντας το ενδιαφέρον αμείωτο, καθώς οι αποκαλύψεις είναι συνεχείς. Με δάνεια από το σκανδιναβικό και το ρώσικο θέατρο, το έργο είναι ένα πολύ υψηλού επιπέδου δράμα για τα δεδομένα της ελληνικής δραματουργίας. 


Παίζουν οι: Πηνελόπη Μητσογιάννη, Όλια Μακρή, Έφη Μολιώτη, Κωνσταντίνος Ηλίας, Βαγγελιώ Τζούτζια, Δημήτρης Κάλλος, Νίκος Τζ. Σέργης ενώ για τη σκηνοθεσία ευθύνεται ο Νίκος Τζ. Σέργης.



Λίγα λόγια τώρα για την ομάδα «Σφάλμα × Γκοντώ», η οποία ιδρύθηκε στα Γιάννινα το φθινόπωρο του 2007. Δημιουργήθηκε κατ’ ουσία ως νέα απόπειρα από ορισμένα μέλη μιας παλαιότερης ομάδας, η οποία προετοίμασε μια παράσταση κατά το ακαδημαϊκό έτος 1998-1999, χωρίς ωστόσο να καταφέρει τότε να φέρει το εγχείρημα εις πέρας. Όντες άστεγοι κυριολεκτικά, ξεκινήσαμε εκ νέου τον Νοέμβριο του 2007, κάνοντας πρόβες για το έργο του Μανόλη Κορρέ: Λουμπάγκο στον πάνω χώρο ενός φιλόξενου καφέ της πόλης, με προοπτική να ανεβάσουμε την παράσταση στον κεντρικό χώρο του καφέ, στη λογική τού «θεάτρου σε μπαρ» που είναι ιδιαιτέρως του συρμού τελευταία στην Αθήνα, ελέω οικονομικών αντιξοοτήτων. Ένα «λουμπάγκο» στη δομή της ομάδας την τελευταία στιγμή μάς εμπόδισε να ολοκληρώσουμε την προσπάθεια, σχεδόν δύο εβδομάδες πριν το προσδοκώμενο ανέβασμα, ήτοι στα τέλη της άνοιξης του 2008. Όμως δεν το βάλαμε κάτω! Με την ίδια πάνω κάτω σύνθεση, την άνοιξη του 2009 αποφασίσαμε να κάνουμε την πίκρα πράξη και να ετοιμάσουμε, σε πολύ σύντομο σχετικά διάστημα, τρία μονόπρακτα ελλήνων πάντα δημιουργών –δύο μέρη από το: Κομμάτια και Θρύψαλα του Γιώργου Σκούρτη μαζί με τον Κηφισοφώντα του Δημήτρη Ψαθά-, προκειμένου να πραγματοποιηθούν λίγες παραστάσεις στον χώρο του καφέ. Εν τέλει, με μεγάλη έκπληξη διαπιστώσαμε ότι τα μονόπρακτα όχι μόνο ανέβηκαν, αλλά, επιπλέον, οι κριτικές που δεχτήκαμε για το ξεκίνημα ήταν κάθε άλλο παρά δυσοίωνες. Με νέο «αέρα», λοιπόν, καινούρια πρόσωπα και πιο δυναμική «αύρα», στα τέλη του 2009 αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας στο πάντα επίκαιρο έργο του Δημήτρη Ψαθά –αυτό που ο ίδιος θεωρούσε opus magnum του-, στον Φον Δημητράκη. Η πρόκληση ήταν μεγάλη, καθώς μας παραχωρήθηκε πλέον η αίθουσα του «Καμπερείου» και από τον στενό χώρο ενός μπαρ βρεθήκαμε στο σανίδι ενός θεάτρου που δεν χωρούσε «σφάλματα», καθώς έχει φιλοξενήσει σπουδαίες παραστάσεις. Εν τέλει, τα θερμά χειροκροτήματα δικαίωσαν ηθικά τον κόπο μας. Είχαμε ήδη φτάσει στον Μάη του 2010, με δύο ανεβάσματα στο ενεργητικό μας. Σχεδόν αυτοματικά η ομάδα προσδέθηκε σε επιλογές από την ελληνική δραματουργία –με κάποιον πολιτικό συνήθως συμβολισμό-, κι έτσι, ύστερα από ένα ατυχές πέρασμα από την Αυλή των Θαυμάτων του μακαρίτη Ιάκωβου Καμπανέλλη, τον Γενάρη του 2011 καταλήξαμε στο Ενυδρείο του Κώστα Μουρσελά, το οποίο παίχτηκε με επιτυχία στο θέατρο: «Πολυθέαμα» τον περασμένο Μάιο. Το «Σφάλμα × Γκοντώ» είναι απολύτως αυτοχρηματοδοτούμενο κι έτσι η φιλοξενία σε κάποιο χώρο με ένα αντίτιμο στο οποίο θα είμαστε σε θέση να ανταποκριθούμε, αποτελεί εκ των ων ου άνευ προϋπόθεση για τη συνέχιση της ομάδας. Άλλωστε, εκτός από τα έξοδα για τον χώρο οι δαπάνες για μια παράσταση είναι τέτοιες ώστε δύσκολα σού επιτρέπουν να «επιβιώσεις» δίχως βοήθεια. Πλην όμως, στο θέατρο το Πένθος δεν ταιριάζει στην Ηλέκτρα...    


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

γιατί "Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από υλικά ονείρων…"
γιατί ουτοπία δεν είναι το αδύνατο αλλά η δυνατότητα


"Δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν το φως.
Είμαστε όμως εκείνοι που θα θυμίζουμε πάντα
πως το σκοτάδι δεν είναι μόνο και ανίκητο"
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget
Loading...
Loading...