4/2/13

Ο άνεργος εργοδότης

Ένα εξαιρετικό κείμενο του Παναγιώτη Βοστινιώτη

Ήμουν μαθητής Γυμνασίου ακόμη, όταν είχα δει, μια  φωτογραφία από την εποχή της μεγάλης κρίσης του '29.  Ήταν ασπρόμαυρη, αλλά και έγχρωμη να ήταν τα ίδια χρώματα θα έδειχνε: άσπρο και μαύρο! Έδειχνε έναν ρακένδυτο Γερμανό, άνεργο ανθρακωρύχο, καθισμένο σ' ένα υπαίθριο παγκάκι, τυλιγμένο με ένα παλιό παλτό, να τρέμει κυριολεκτικά από το κρύο!

Η φωτογραφία είχε βγει, έξω από ένα ανθρακωρυχείο της κοιλάδας του Ρουρ, στο οποίο ο κακόμοιρος εκείνος δούλευε πριν λίγο καιρό. Το τοπίο χιονισμένο, κατάλευκο, ο ουρανός όμως φορτωμένος με μαύρα σύννεφα! Στον προαύλιο χώρο, που ήταν περιφραγμένος με ψηλούς σιδερένιους πασσάλους και συρματοπλέγματα, η φωτογραφία έδειχνε ένα κατάμαυρο σωρό, έναν κώνο από κάρβουνο και στο βάθος κάτι κτήρια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

γιατί "Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από υλικά ονείρων…"
γιατί ουτοπία δεν είναι το αδύνατο αλλά η δυνατότητα


"Δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν το φως.
Είμαστε όμως εκείνοι που θα θυμίζουμε πάντα
πως το σκοτάδι δεν είναι μόνο και ανίκητο"

Search YouTube

Loading...
Loading...